“นัดดูตัวอีกครั้ง…”

ภัตตาคารหรู… กลิ่นอาหารราคาแพงลอยคลุ้งไปทั่วห้องโถง เสียงเปียโนคลอเบา ๆ เพิ่มความตึงเครียดบนโต๊ะของตระกูล “ทรัพย์วรากุล” อย่างประหลาด เกียรติภูมิ สามีของพิมพ์ชนก เหลือบมองนาฬิกาหรูที่ข้อมือเป็นรอบที่ห้า พร้อมถอนหายใจอย่างมีมารยาท “ฝั่งนั้นเขาจะมาใช่ไหม…? เลยมาสามนาทีแล้วนะ” น้ำเสียงเขาไม่ได้หงุดหงิด แต่ชัดเจนว่าตรงต่อเวลาคือเรื่องสำคัญมากสำหรับผู้ชายคนนี้ พิมพ์ชนกมองโทรศัพท์ก่อนเงยหน้าขึ้นยิ้มบาง “มาแล้วค่ะ เพิ่งไลน์มาบอกว่าเพิ่งถึง รถติด เลยช้านิดหน่อย” สามีของเธอพยักหน้าเข้าใจพลางยกน้ำดื่มอย่างสุขุม ไม่ได้พูดอะไรอีก แต่สายตายังมองไปทางประตูร้านเป็นระยะ ข้าง ๆ กัน ศิลานั่งนิ่งอย่างให้เกียรติ พอได้ยินบทสนทนา เขาก็ยกยิ้มสุภาพนิดหน่อย แต่ในใจกลับรู้สึก… แปลก ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึก หน่วง ๆ ไม่ชอบใจ ทั้งที่ไม่เกี่ยวอะไรกับเขาเลยสักนิด “แม่ครับ ผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะครับ” ศิลาเอ่ย