โรงอาหารวิศวะ…
ปันปันวางโทรศัพท์ลงข้างตัวทันทีหลังวางสายศิลา ยังไม่ทันได้ทำอะไร คิตตี้ก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้จนแทบจะชนแก้ม พร้อมเสียงแซวโคตรร่าเริง
“ผัวโทรมาหรอคะสาววว~”
ปันปันค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมามองแบบหมดความอดทน
“อืม มาแดกข้าว พอใจยัง ลูกอีดอก”
คิตตี้หัวเราะจนไหล่สั่น
“หูยยยย แรงมากแม่! สะใจมาก!”
แซมมี่ด้านข้างก็ยกมือป้องปากแกล้งทำเสียงตกใจ
“โห…อำนาจเมียเหนือผัวชัด ๆ”
ตะวันที่นั่งก้มหน้าเปิดโพยงานอยู่ถอนหายใจ ก่อนถามเสียงเรียบ
“ศิลาแดกไร กูจะได้ไปสั่งไว้ให้”
“เอาเหมือนกูนั่นแหละ แต่เปลี่ยนจากกะเพราทะเลเป็นหมูนะ ศิลามันแพ้กุ้ง”
แซมมี่ทำท่าตกใจ
“งุ้ยยยย อีคิตตี้แดกกุ้งได้ไหมเนี่ยย”
คิตตี้ตีแขนแซมมี่ทีหนึ่ง “ไม่ได้อ่ะดิ กูแพ้กุ้งงงงงง!”
ปันปันมองเพื่อนทั้งสองแล้วถอนหายใจแรง
“พอเลยอีสัส เดี๋ยวไม่ได้แดกข้าวดี ๆ มึงนี่ตั้งแต่เช้าละ”
ปันปันกลอกตาแล้วจิ้มน้ำแข็งในแก้วเล่น
“เลิกแซว
