ปัจจุบัน…
บรรยากาศตรงโต๊ะหินอ่อนเหมือนจะเงียบลงทันทีที่ปันปันหันมามองศิลา ทั้งคู่จ้องกันนิ่ง สายตาแข็งประสานกันเหมือนกำลังท้ารบกันในความเงียบ
ไม่มีใครยอมเป็นฝ่ายหลบก่อนแม้แต่นิดเดียว
ไม่นานนัก ตะวันก็เดินออกมาจากร้านขายน้ำพอดี ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นฟีลแปลก ๆ ระหว่างเพื่อนสองคนนี้
“มีไรกันวะ?”
เสียงตะวันดังแทรกความอึมครึมขึ้นมา “ทะเลาะกันหรอ?”
ปันปันปรายตามองแค่เสี้ยววินาที ก่อนตอบแบบไม่สบอารมณ์
“เปล่า… กูกลับละ”
ตะวันยกคิ้วขึ้นทันที
“เดี๋ยวดิ กูเพิ่งออกมาเอง จะกลับแล้ว?”
“เออ วันนี้กูมีนัด”
ปันปันตอบเสียงเรียบ แต่แววตากลับหันเฉียงไปทางศิลา จงใจให้เห็นชัด ๆ ว่า “นัด” นั้นคืออะไร
และศิลาก็รู้ดี… รู้ว่าเธอกำลังหมายถึง นัดพบผู้ใหญ่อย่างแม่ของเขา
ขากรรไกรเขากระตุกแน่นขึ้นเล็กน้อย เหมือนจะพูดอะไร แต่ปันปันหันหลังให้เสียก่อน
ศิลาเดินตามปันปันมาติด ๆ จนถึงหน้าโรงจอดรถ
เสียงฝีเท้าเขาหน
