“ชื่อที่เคยได้ยิน”

โรงเรียน… เสียงเพลงชาติจบลงพร้อมกับธงสามสีที่ขึ้นสู่ยอดเสา ปันปันยืนอยู่กลางแถวหญิงด้วยสีหน้าเหม่อ ๆ สายตาเธอกวาดมองไปยังแถวชาย… แต่ก็ไม่เห็น “ศิลา” เหมือนเดิมเป็นวันที่สอง หัวใจเธอหวิวแปลก ๆ เมื่อคืนก็ทักไปแล้วไม่อ่าน โทรไปก็ไม่รับ… หรือเขายังโกรธเรื่องขนมวันนั้น? หรือไม่อยากคุยกับเธออีกแล้วจริง ๆ? หลังเลิกแถว ทุกคนเดินเข้าห้องเรียน ปันปันทิ้งตัวลงนั่งที่โต๊ะของตัวเองทันที แต่สายตายังแอบมองโต๊ะศิลา ที่ว่างเปล่า ไม่นาน “ตะวัน” หัวหน้าห้องก็เดินเข้ามาเช็กชื่อ ปันปันรีบถามทันทีด้วยเสียงเบากว่าปกติ “ตะวัน… วันนี้ศิลาก็ไม่มาหรอ?” ตะวันชะงัก ก่อนตอบแบบเงียบ ๆ เหมือนกลัวว่าเธอจะช็อก “ศิลา? …อาจารย์บอกว่ามัน ย้ายไปแล้วนะ เห็นว่าย้ายไปต่างประเทศน่ะปัน… มันไม่ได้บอกมึงหรอ?” โลกปันปันหยุดหมุนทันที หัวใจเหมือนโดนบีบแน่นจนหายใจไม่ออก “…ห๊ะ? ย้าย? ศิลาเนี่ยนะ?” เธอขมวดคิ้วแน่น พยายามกลั้นเ