หลังจากศิลาเดินออกจากเซเว่น เขาก็ตรงดิ่งมายังรถทันที
พอเปิดประตูขึ้นนั่ง เขาโยนถุงเซเว่นใส่ตักปันปันโดยไม่อธิบายอะไรทั้งนั้น
ตุ๊บ!
ปันปันสะดุ้ง หันขวับพร้อมสายตาอยากจะฆ่าคน “อะไรของมึงเนี่ยศิลา! โยนทำเหี้ยอะไร!”
ศิลาเอนพิงเบาะอย่างใจเย็นราวกับไม่ได้ทำอะไรผิด “ผ้าอนามัย มึงเป็นเมนส์”
ปันปันชะงักค้างไปหนึ่งจังหวะ “…แล้วมึงรู้ได้ไง?”
ศิลาหันมามองเธอช่วงสั้น ๆ ก่อนตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งแห้ง ๆ ที่กวนตีนจนเลือดขึ้นหน้า
“ก็มึงเดินงอ ๆ บ่นแดกเก่งกว่าปกติ แถมกินตี๋น้อยไปเกือบหมดหม้อคนเดียว ไม่ใช่เมนส์ก็ผีเข้าละ”
ปันปันถลึงตาใส่ทันที
“มึงนี่ปากหมาได้ทุกสถานการณ์ป่ะวะศิลา!”
ศิลายักคิ้ว เหมือนไม่สะเทือนแม้แต่นิด
“กูพูดตามความจริง จะให้กูพูดว่ามึงน่ารักตอนหิวเหรอ… ไม่ไหวหรอก กูไม่โกหก”
ปันปันอ้าปากค้าง ด่าก็ไม่ได้ ตอบก็ไม่ถูก ก่อนจะก้มลงมองถุงในมือตัวเอง
ยี่ห้อเดิม รุ่นเดิม แบบเดียวกับที่เธอใ
