“ผีผ้าห่ม🫣…”

12 : 30 น. ตื๊ด… ตื๊ด… ตื๊ด เสียงโทรศัพท์ดังลั่นจนปันปันที่กำลังนอนคว่ำซุกหน้าอยู่ในหมอนถึงกับขมวดคิ้ว หงุดหงิดแบบสุดชีวิต มือก็วาดไปมาบนเตียงควานหาเครื่องโทรศัพท์อย่างล้มลุกคลุกคลาน จนปลายนิ้วโดนอะไรแข็ง ๆ เข้าให้ โทรศัพท์ของศิลานั่นเอง เธอกดรับทันทีโดย ไม่คิดจะมองแม้แต่นิดว่าเป็นสายใคร “ฮัลโหล!” เสียงหงุดหงิดของเธอพ่นใส่ไมค์แบบไม่เกรงใจใครทั้งนั้น ปลายสายมีเสียงผู้หญิงแทรกเข้ามา “ฮัล…โหล ศิลา” ปันปันขมวดคิ้วแน่น “ใครว่ะ…” เธอบ่นเบา ๆ ก่อนจะยกมือถือขึ้นแนบหูอีกครั้ง “ฮัลโหล ได้ยินไหมเนี่ย?” “ฮัลโหล เราชื่อ ‘รัก’ นะ เป็นเพื่อนกับศิลา ศิลาอยู่ไหนเหรอ รักขอคุยกับศิลาหน่อยได้ไหมคะ?” ปันปันถึงกับกลอกตาแรง แรงจนลูกกระตาแทบหลุด อ๋อ ผู้หญิง… โทรมาหาผัวกู?… ไม่พูดพร่ำทำเพลง เธอยื่นโทรศัพท์ไปด้านข้างทันที ผลักใส่มือร่างใหญ่ที่นอนอยู่ข้าง ๆ “เอาไป โทรศัพท์มึง มีผู้หญิงโทรหา!” ศิลาที่