ศิลากำลังจะจัดท่าให้ปันปันนอนหงายแล้วยกขาเธอขึ้นพาดบ่าเหมือนเดิม
แต่คราวนี้ปันปันเร็วกว่า
เธอสะบัดตัวขึ้นในเสี้ยววินาที ไหล่บางบิด ขาเกี่ยว แล้วดันอกเขาให้เอนพิงหัวเตียงเต็ม ๆ
“วันนี้กูอยู่บน” เสียงเธอแหบพร่า แต่ตาคมวาว
ศิลายกคิ้ว มองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “โอ้โห… อยากขยี้กูขนาดนั้นเลย?”
ปันปันไม่ตอบคำ
เธอแค่ขึ้นคร่อมตักเขาเต็ม ๆ ขาทั้งสองข้างแยกกว้างค่อมสะโพกเขา มือเล็กกดอกเขาไว้กับหัวเตียงแน่น
ความแข็งของเขาตั้งชันชี้ขึ้นมาตรงเนินนุ่มของเธอพอดี แต่ปันปันยังไม่ยอมเสียบ
เธอแค่ค่อย ๆ บดสะโพกช้า ๆ
วนไปข้างหน้า ข้างหลัง ซ้าย ขวา เสียดสีกับความยาวหนานั้นผ่านเนื้อนุ่มเปียกชุ่มของตัวเอง จนศิลาต้องกัดฟันกรอด
“อ๊า… ปัน… มึงแกล้งกูเหรอ…”
ปันปันยิ้มกริ่ม ก้มลงกระซิบข้างหูเขา “มึงแกล้งกูก่อน”
เธอเร่งจังหวะบดเร็วขึ้น วนเป็นวงกลมเล็ก ๆ แล้วยกสะโพกขึ้นลงสั้น ๆ ให้หัวบานเสียดสีเม็ดเสียวของเธ
