“ดูตัว”

เอี๊ยดดด!! เสียงเบรกดังลั่นนิด ๆ เมื่อศิลาขับ รถของปันปัน เข้ามาจอดเทียบหน้าประตูรั้วบ้านของเธอพอดี ปันปันปลดเข็มขัดอย่างหัวเสีย เตรียมจะเปิดประตูลงจากรถ แต่เสียงเข้ม ๆ จากคนขับก็ดังแทรกขึ้นมาก่อน “เดี๋ยวพรุ่งนี้กูมารับ” ปันปันหันขวับ “เออ” ตอบแบบรำคาญจัด ก่อนจะเปิดประตูลงจากรถทันที ไม่แม้แต่จะมองหน้ามันด้วยซ้ำ ทันทีที่เท้าสัมผัสพื้น รถของเธอ ซึ่ง ศิลาดันถือวิสาสะแย่งไปขับตั้งแต่แรก ก็เคลื่อนตัวออกจากหน้าบ้านเหมือนเป็นรถของมันเอง ปันปันยืนเท้าสะเอวมองตาม หงุดหงิดจนแทบกัดฟัน ก็รู้นะว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้… เพราะไอศิลานี่แหละ ไม่ยอมฟังอะไรสักอย่าง รีโมทรถโดนมันแย่งไปตั้งแต่ตอนออกจากห้อง จนเธอไม่มีทางเลือกนอกจากขึ้นรถตัวเองที่มันเป็นคนขับ แถมยังหน้าด้านเอารถของเธอไปใช้ต่อหน้าตาเฉย ทั้งที่ของมันเองก็มีรถเป็นสิบ แต่เสือกชอบมาใช้ของคนอื่นแบบไม่รู้สึกรู้สา ปันปันกลอกตาอย่างอารมณ์เสีย “เห