พิมพ์ชนกชะงักไปหนึ่งวินาที
“ศิลา…จุดนี้มันลึกนะลูก”
แต่ศิลายกผ้าก๊อซขึ้นกดทันที มือเขาแน่นและนิ่งผิดกับหัวใจที่เต้นแรงจนแทบระเบิดอก
“Clamp—เอา clamp ให้ผมเดี๋ยวนี้”
คลิก!
เสียงเครื่องมือหนีบเส้นเลือดดังขึ้น
เลือดหยุดลงชั่วขณะ
แต่สัญญาณชีพบนมอนิเตอร์กลับไม่เป็นไปอย่างที่ควร
BP ลดฮวบ
เสียง monitor เริ่มเตือนถี่
ปี๊—ปี๊—ปี๊—
พิมพ์ชนกเงยหน้ามองตัวเลขแล้วพูดเสียงตึง
“ศิลา…ความดันตกเร็วมาก”
เขาอัดเสียงตอบเรียบเย็น
“ให้เลือดอีกถุง เปิดหมดสาย เร็วที่สุด”
แต่จู่ ๆ
เครื่อง monitor ก็ปล่อยเสียงที่ทุกคนไม่อยากได้ยินดังลากยาว
ปี๊————บ!
เส้นบนจอ “ตรงสนิท”
ความเงียบในห้องผ่าตัดเหมือนถูกกรีดด้วยมีด
ศิลาหยุดเพียงเสี้ยววินาที มือที่กดแผลของปันปันค้างอยู่กลางอากาศ
ก่อนที่น้ำเสียงเขาจะเปลี่ยนเป็นเฉียบคม ทรงอำนาจราวกับคำสั่งในสนามรบ
“เริ่ม CPR! อะดรีนาลีนหนึ่งมิลลิกรัม ให้ทันที!”
พยาบาลส
