ณ โรงแรมมาริน่า เบย์ แซนด์ สิงคโปร์
แสงไฟจากตึกระฟ้าและอ่าวจอดเรือยอชต์เบื้องล่างส่องประกายระยิบระยับราวกับเพชรเม็ดงามที่ถูกโปรยปรายลงบนผืนกำมะหยี่สีดำ แต่มันกลับดูเย็นชาและเงียบเหงาเมื่อมองผ่านกระจกบานใหญ่ของห้องพักสุดหรู
ม่านเมฆ ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาหนังด้วยความอ่อนล้า มือหนาคลายปมเนคไทที่รัดตรึงมาตลอดทั้งวันออกก่อนโยนเสื้อสูทราคาแพงพาดไว้กับพนักเก้าอี้อย่างไม่ไยดี
วันนี้เขาเพิ่งปิดดีลการร่วมทุนกับสายการบินพาร์ทเนอร์สำเร็จ มันเป็นดีลมูลค่ามหาศาลที่จะทำให้ Cloud Airlines เติบโตขึ้นอีกขั้น ใคร ๆ ก็บอกว่าเขาน่าอิจฉา เป็น CEO หนุ่มไฟแรง ร่ำรวยและประสบความสำเร็จ
แต่ใครจะรู้ว่าม่านเมฆกลับรู้สึกว่าตัวเอง ‘ว่างเปล่า’ สิ้นดี
เขาหยิบแก้ววิสกี้ชั้นดีขึ้นจิบ ของเหลวสีอำพันบาดคอลงไปสร้างความร้อนวูบวาบ แต่มันไม่อาจขับไล่ความหนาวเหน็บที่เกาะกินหัวใจได้เลยสายตาคมเหลือบมองนาฬิกาที่ไทยน่าจะสองทุ่มแล้ว
