ณ ลานดินหน้าบ้านสวน จังหวัดสกลนครเวลา 20:45 น.
พระจันทร์ดวงกลมโตลอยเด่นอยู่เหนือยอดไม้ สาดแสงสีนวลตาลงมากระทบกับงานเลี้ยงเล็ก ๆ แต่อบอุ่นที่ถูกจัดขึ้นกลางลานดินหน้าบ้าน เสียงเพลงลูกทุ่งหมอลำจังหวะโจ๊ะพรึม ๆ ดังแว่วมาจากลำโพงตัวเก่งที่ตั้งอยู่มุมเสา ช่วยขับกล่อมบรรยากาศให้ครึกครื้นยิ่งขึ้น
บนแคร่ไม้ไผ่ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยสำรับกับข้าวสไตล์อีสานแท้ ๆและทีเด็ดที่ขาดไม่ได้คือ ซอยจุ๊ เนื้อวัวสดใหม่พร้อมน้ำจิ้มแจ่ว
ทว่าสิ่งที่ดูจะผิดที่ผิดทางที่สุดในวงลาบก้อยนี้ ไม่ใช่ม่านเมฆหนุ่มนักเรียนนอก แต่เป็นขวดไวน์แดงทรงสูงฉลากสีทองปีเก่าเก็บ ราคาขวดเฉียดแสนที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางวงข้าวเหนียว ราวกับอัญมณีล้ำค่าที่วางอยู่บนกองฟาง
“เอ้า หมดแก้วไอ้ฟลอยด์”
วราที่ใบหน้าเริ่มซับสีเลือดฝาดจากการร่ำสุรา ยกแก้วทรงธรรมดาที่ประทับตราร้านทองขึ้นชู พร้อมส่งสายตากดดันแกมบังคับไปทางเจ้าบ้าน
ฟลอยด์นั่งขัดสมาธิโงนเ
