“แล้วช่างซ่อมที่อื่นไม่มีแล้วหรือไง!” เสียงเอะอะโวยวายของลูเซียโน่ดังลั่นกลางลานประมูลลับ บอดี้การ์ดร่างกำยำยืนเรียงรายเป็นแถวอยู่ด้านหน้าของลูเซียโน่เกือบยี่สิบชีวิต เหล่าบอดี้การ์ดทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาให้กับมาเฟียหนุ่มที่ดูอารมณ์เสียมากกว่าทุกวัน
“พวกมึงไปหาวิธีไหนก็ได้ ถ้าทำไม่ได้ก็อย่ามาให้กูเห็นหน้าอีก!!” ลูเซียโน่ทิ้งท้ายประโยค ก่อนที่เขาจะใช้สองมือล้วงกระเป๋ากางเกงและเดินออกมาจากกลางลานประมูลลับทันที
เหล่าบรรดาบอดี้การ์ดร่างกำยำแยกย้ายกันไปอย่างช้าๆ เมื่อมาเฟียหนุ่มเดินออกไปเรียบร้อยแล้ว ทุกคนต่างทำหน้าเซ็งกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น นานๆ ทีลูเซียโน่จะโมโหเช่นนี้ พวกเขาจึงไม่ค่อยชินสักเท่าไหร่
“เกิดอะไรขึ้นว่ะ ได้ยินเสียงนายท่านโมโหใหญ่เลย” เดวิด ที่ยืนแอบฟังอยู่เอ่ยถามบอดี้การ์ดชุดดำคนหนึ่งที่เดินผ่านเขาไป
“กล้องวงจรปิดเสียอะดิ” บอดี้การ์ดชุดดำตอบกลับเดวิดด้วยใบหน้าเซ็งๆ
“เสียได
