อัญญาค่อยๆ เปิดเปลือกตาขึ้นมาในช่วงสายของวัน เธอก็ไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้หลับสนิทขนาดนี้ ซึ่งมันแตกต่างกับตอนที่เธออยู่ในองค์กรโดยสิ้นเชิง เธอเคยอยู่ในห้องเล็กๆ สี่เหลี่ยม ตอนเช้าต้องรีบตื่นมาฝึกซ้อมร่างกายอย่างหนัก เธอกับพี่สาวไม่เคยได้มีชีวิตที่สบายอย่างวัยรุ่นคนอื่นเลยสักครั้ง
อัญญานอนคิดถึงเรื่องราวต่างๆ ที่เคยพามาตั้งแต่เด็กกับพี่สาวอยู่สักพักหนึ่ง ประตูห้องนอนก็เปิดออกพร้อมกับสาวใช้คนเดิมที่เปิดประตูแง้มเข้ามาในห้อง
“หิวหรือยังคะ” โคลอี้ส่งยิ้มบางๆ ให้อัญญาที่นอนมองหน้าเธออยู่ สาวใช้จึงปิดประตูห้องนอนและเดินไปหาสปายสาวที่เตียง
“ยัง” เสียงหวานตอบกลับห้วนๆ
โคลอี้ยิ้มกว้างขึ้นและเอาแต่มองหน้าอัญญาอยู่อย่างนั้น จนสปายสาวถึงกับขมวดคิ้วด้วยความสงสัย
“มีอะไร” อัญญาถามขึ้นมาอีกครั้ง
“หนูต้องขอบคุณมากๆ เลยนะคะ เพราะคุณเลยนะ หนูถึงไม่โดนไล่ออก” โคลอี้เอ่ยต่อด้วยท่าทางสดใส
“ฉันก็ไม่
