“ขอรับสายก่อนนะ” ชายหนุ่มกระซิบข้างหูหญิงสาวอย่างนุ่มลึก จากนั้นมือแกร่งเลื่อนไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสแล็คเนื้อดีขึ้นมากดรับสาย
อัญญาไม่ได้ตอบกลับอะไรออกไป เธอเม้มริมฝีปากแน่นเพราะใจดวงน้อยที่กำลังเต้นรัวอยู่ในตอนนี้ ร่างผอมบางยืนนิ่งอยู่โดยมีชายหนุ่มร่างกำยำช้อนหลังเธอเอาไว้อยู่
“ว่าไง…เออ…เดี๋ยวกูรีบไป” ลูเซียโน่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ข้างหูของหญิงสาวอย่างไม่ได้ปิดบังอะไร
“ไอ้ริคิโทรมา” เขายกโทรศัพท์ที่แนบหูอยู่ออก แล้วบอกกล่าวอัญญา
“ไม่จำเป็นต้องมาบอกฉัน”
“จำเป็นสิ…เดี๋ยวฉันกลับมาหาเธอกับลูกนะ ขอไปทำธุระก่อน…จะกลับมาไวๆ นะ ฉันสัญญา” พูดจบ ชายหนุ่มจุมพิตลงบนไหล่แบบบางครั้งหนึ่ง ก่อนที่เขาจะหันหลังกลับและเดินออกไปจากห้องอย่างรวดเร็ว
ลูเซียโน่เริ่มเบื่อเรื่องนี้เต็มทนแล้ว เขาอยากจะเดินหน้าง้ออัญญาอย่างเต็มที่ แต่ยังมีเรื่องที่เขาต้องจัดการนิดหน่อย ส่วนเรื่องไฟไหม้ที่โกดัง เขาคิด
