บทที่ 62 ขี้โกง (2)

1205 คำ

“จัดการเลย” พูดจบ ซานโดรโยนเครื่องมือสื่อสารลงไปไว้ที่เบาะข้างคนขับ ก่อนที่เขาจะเหยียบเร่งเครื่องยนต์ขึ้นไปชนท้ายรถของลูเซียโน่จนเกิดเสียงดังปัง! “ฉิบ! ขี้โกงจริงๆ เลยนะมึงเนี่ย” ลูเซียโน่สบถออกมาเมื่อรถของเขาถูกชนท้าย แต่เขาก็พยายามคุมการเคลื่อนไหวของรถเอาไว้ได้อยู่ ในจังหวะที่ลูเซียโน่พยายามคุมรถไม่ให้เสียการควบคุมอยู่นั้น ซานโดรได้โอกาสขับเคลื่อนรถแซงซ้ายขึ้นมาเทียบรถของลูเซียโน่ ก่อนที่ซานโดรจะหมุนพวงมาลัยหักไปใส่รถของลูเซียโน่ มาเฟียหนุ่มกัดฟันกรอดด้วยความหงุดหงิด เขาก็ไม่คาดคิดเหมือนกันว่าซานโดรมันจะขี้โกงได้ขนาดนี้ มือแกร่งของลูเซียโน่พยายามหักพ่วงมาลัยไปชนกับรถคันสีแดงที่อยู่ด้านซ้ายเช่นกัน แต่ในจังหวะที่รถทั้งสองคันกำลังเบียดเสียดกันไปมาอยู่ ลูเซียโน่มองไปด้านหน้าสลับกับมองรถของซานโดร แต่อยู่ดีๆ ก็มีเหล็กขนาดใหญ่โผล่มาจากข้างทางด้านขวาที่มีป่าไม้ ลูเซียโน่ขมวดคิ้วมองเหล็กท่อน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม