ไม่กี่วินาทีต่อมา แสงไฟหน้ารถปริศนาที่สาดส่องอยู่ทำให้พวกเขาพอที่จะมองเห็นอะไรขึ้นมาบ้างเล็กน้อย รถคันสีดำขับเคลื่อนมาจอดลงตรงกลางระหว่างพวกเขา จากนั้นกระจกรถฝั่งคนขับถูกลดระดับลงทันที
“เอเลน่า” ลูเซียโน่มองคนขับรถคันนั้นพลางเอ่ยเรียกชื่อเธอขึ้นมาอย่างไม่เชื่อสายตา
“ขึ้นมา” เสียงหวานของอัญญาบอกกล่าวพวกเขาอย่างราบเรียบ
“ไปเถอะครับนาย ทางนี้พวกผมจัดการเอง” ริคิรีบบอกกล่าวกับเจ้านาย เนื่องจากคนสนิทประเมินจากสถานการณ์แล้ว เขาไม่อยากให้เจ้านายเจ็บตัวมากไปกว่านี้
“พวกมึงอย่าตายหรืออย่าเจ็บหนักเด็ดขาด” ลูเซียโน่มองจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนสนิท
“ครับนาย” ริคิตอบกลับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่เขาจะรีบปรี่ไปเปิดประตูรถฝั่งข้างคนขับให้เจ้านายทันที
“คุ้มกันเจ้านาย!” ริคิตะโกนบอกกล่าวบอดี้การ์ด
ปัง! ปัง! เสียงปืนดังขึ้นมาอีกครั้งจากฝีมือของบอดี้การ์ดลูเซียโน่
มาเฟียหนุ่มถูกริคิพาขึ้นไปบนรถฝั่
