ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 34
จันทร์เจ้าขาเดินออกมาจากบ้านหลังนั้น น้ำตาไม่รู้มันไหลมาจากไหนบ้าง ทั้งเช็ดน้ำตาและก็เดิน ถ้าคนเห็นสภาพของเธอตอนนี้คงคิดว่าถูกผู้ชายหักอกมาแน่เลย แล้วมันจะไปต่างจากผู้ชายหักอกตรงไหนตอนนี้เธอก็ตกอยู่ในสภาพแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
แอบมีความรู้สึกดีๆ ให้เขาโดยที่ผู้ชายไม่รู้ตัว เขาคงเห็นเธอเป็นแค่ผู้หญิงที่จ้างมาให้เล่นละครตบตาพ่อกับแม่ แถมเป็นผู้หญิงที่ถูกดึงเข้ามาทำประชดผู้หญิงอีกคน
ชีวิตเราจะไม่สมหวังกับคนอื่นบ้างเลยเหรอ เห็นคนที่เขามีครอบครัวดีๆ เธอก็รู้สึกอิจฉาอยู่นะ
เดินออกมาถึงป้ายรถเมล์เธอก็เรียกแท็กซี่ให้มาส่งบ้านเช่าหลังที่เขาเช่าให้
"หึหึ" มาถึงบ้านก็ขำออกมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย บ้านหลังนี้เขายังเช่าให้รายปีอยู่เลยยังสะเออะอยากจะเป็นผู้หญิงของเขา ไม่ดูตัวเองในกระจกเลยหรือจันทร์เจ้าขา คนที่เขาจะใช้ชีวิตร่วมด้วยก็ต้องมีฐานะเท่าเทียมกัน
หรือเธอเหมาะสมกับไอ้เส
