บทที่ 87

1947 คำ

ใต้อาณัติหมอเพทาย บทที่ 87 "เจอแล้วแม่ห้องนี้" เสียงผู้ชายตะโกนเรียกแม่ให้หยุดเดิน และเสียงนี้ก็รบกวนเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลรวมไปถึงญาติคนไข้ที่อยู่แถวนั้นจนหันมองมาเป็นตาเดียว "ห้องไหนวะ" ที่จริงแม่ก็เพิ่งเดินผ่านห้องนี้ไป แต่มองแค่ผ่านๆ เพราะไม่เคยขึ้นมาชั้น vip เลย ที่จริงก็ยังไม่เคยเข้ามาในโรงพยาบาลนี้ด้วยซ้ำ เพราะค่ารักษามันแพงใครจะกล้ามาเหยียบล่ะ "?" มินนี่ที่กำลังคุยกับพ่อของหมอเพทายอยู่ได้ยินเสียงของพี่ชายดังแว่วเข้ามาในห้อง ถึงแม้ห้องนี้จะเก็บเสียงแต่ตะโกนอยู่หน้าประตูขนาดนี้เสียงก็ต้องดังเข้ามาในห้องอยู่แล้ว ก๊อกๆ ก๊อกๆๆ เสียงเคาะประตูรัวเหมือนคนไม่มีมารยาทเลย และมือที่กำลังจะเคาะประตูอีกรอบก็หยุดลงเพราะคนข้างในเปิดประตูให้ และคนที่มาเปิดประตูก็คือหมอเพทาย ทีแรกเขาก็โมโหจะเคาะอะไรนักหนาถ้าเป็นคนของโรงพยาบาลต้องถูกเรียกไปอบรมกันหน่อยแล้ว "อีมิ้นท์?!" ประตูเปิดเข้ามาก็เห็นว่า

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม