ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 47
"แล้วเราสองคนจะเอายังไงดีล่ะ เรื่องนี้พังคีรู้หรือยัง" สบายใจเรื่องหนึ่งก็มาเป็นกังวลอีกเรื่องหนึ่ง
"แล้วมันเกี่ยวอะไรกับน้องด้วยล่ะครับ" เขาคิดว่าจะแก้ปัญหาความกังวลในใจของแม่ให้ลดน้อยลงมาหน่อย แต่ไม่คิดว่าท่านจะหาความกังวลใหม่มาใส่ตัวเองเพิ่ม
"ก็หนูมินนี่เคยเป็นผู้หญิงที่น้องรัก แล้วเรากับน้องจะมองหน้ากันติดหรือลูก"
"เรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวกันเลยนะครับแม่ ผมกับมินนี่เราสองคนจะคบกันแล้วทำไมผมต้องไปสนใจความรู้สึกของน้องด้วยล่ะครับ"
"ก็.."
"แม่ครับสมัยนี้มันพ.ศ. อะไรแล้วครับ พวกผมเป็นหนุ่มสาวยุคใหม่ไม่ถือสาเรื่องนี้หรอกครับ"
ได้ยินคำพูดประโยคเมื่อสักครู่ของคุณหมอเพทาย มินนี่ถึงได้หันไปมองหน้าเขาชัดๆ อย่าบอกนะที่แม่กับลูกกำลังคุยกันอยู่คิดว่าเธอเคยเสียตัวให้คุณหมอพังคีมาแล้ว "ฉันไม่เข้าใจว่าพวกคุณกำลังคุยอะไรกันอยู่ วันนี้ฉันแค่จะมาลา.."
"ผมก็กำลังคุยกับแม
