ใต้อาณัติหมอพังคี บทที่ 55
"แต่ถ้าน้องกลับมาแล้วน้องไม่อยากให้พี่อยู่ต่อพี่ก็จะไป" พูดจบน้ำหนาวก็หมุนตัว แม่ที่ยืนอยู่ข้างๆ กำลังจะห้ามลูกไว้ก่อน เพราะถึงยังไงน้ำหนาวก็เป็นลูกอีกคน แต่น้ำหวานยังไม่ได้ห้ามมือของจันทร์เจ้าขาก็เอื้อมมาจับมือน้ำหนาวไว้ก่อน
เห็นภาพนี้แล้วทุกคนในห้องต่างก็มีรอยยิ้มออกมา น้ำหนาวมองต่ำลงไปดูมือตัวเองที่มีมือของจันทร์เจ้าขาจับอยู่
"ฉันยังไม่ได้พูดอะไรเลย แล้วพี่จะไปไหนล่ะ"
"เจ้าขา" น้ำหนาวหันกลับมาแล้วก็กุมมือของจันทร์เจ้าขาไว้ "พี่ดีใจนะที่เราจะได้เป็นพี่น้องกัน"
"พี่รับฉันเป็นน้องก็ดีเท่าไรแล้ว"
"อย่าพูดแบบนั้นสิ เราต่างหากรับพี่เป็นพี่ก็ดีเท่าไรแล้ว"
พูดจบทั้งสองก็ขยับเข้ามากอดกัน จังหวะนั้นน้ำหนาวก็เอื้อมไปดึงแม่เข้ามากอดด้วยอีกคน ภาพที่ทั้งสามกอดกันอยู่ทำให้คนที่อ่อนไหวมีน้ำตาได้เลย
ก๊อกๆ "คุณหมอคะ" ขณะที่ทุกคนกำลัง มองภาพที่สุดซึ้งอยู่พยาบาลก็รีบเข้าม
