CHAPTER 23 อย่าให้เกลียดไปมากกว่านี้

1546 คำ

“อะไรนะครับพายไม่ได้กลับบ้าน” เป็นไปได้ยังไงเมื่อคืนลูกน้องเขารายงานมาว่าพรพระพายกลับมาที่บ้าน เขาจะถามต่อแต่ต้องเงียบลง “ทะเลาะกันเหรอลูก” พลอยพระจันทร์ถามลูกเขย ครั้งแรกที่เขามาเหยียบบ้านหลังนี้ “เปล่าครับ ผมกลับก่อนนะครับ” ไทเกอร์ยกมือลาผู้ใหญ่และออกมา ภายในหัวใจกลับอยู่ไม่เป็นสุข “คุณพายกลับบ้านแล้วครับ” พายุรายงานทันที ทำให้ไทเกอร์ยิ้มออกมาได้ แต่พอมาถึงบ้านกลับคลาดกันเล็กน้อยเพราะพรพระพายเพิ่งออกไป ทำให้ชายหนุ่มถอนหายใจอย่างแรงเหมือนว่าอีกฝ่ายจงใจหลบหน้า “คุณพายฝากเอกสารให้ด้วยค่ะ” แม่บ้านยื่นซองสีน้ำตาลให้ “...” “คุณพายเก็บเสื้อผ้าออกไปด้วยค่ะ บอกว่ามีงานถ่ายแบบไม่อยากไปกลับ” ไทเกอร์เดินเข้ามาในห้องนอนของพรพระพายทุกอย่างว่างเปล่า มีของชิ้นที่เขาสั่งให้ลูกน้องซื้อมา เธอไม่ได้เอาไปวันนั้นมาแค่กระเป๋าใบเดียว พอออกไปหญิงสาวไม่เอาอะไรออกไปเลยนอกจากข้าวของตัวเอง ไทเกอร์รีบปาดน้ำต

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม