บทที่ 49
คนที่ใช่ไม่ต้องพยายาม
เช้าวันต่อมา
ใบบัวตื่นมาเตรียมอาหารเช้า ส่วนปืนรบก็อาสาพาปืนกันต์ไปอาบน้ำซึ่งดูเหมือนจะพากันเล่นน้ำเสียมากกว่า เพราะตั้งเข้าห้องน้ำไปเสียงหัวเราะคิกคักก็ยังดังต่อเนื่องไม่หยุด
“เลิกเล่นน้ำกันได้แล้วเดี๋ยวไม่สบาย” ใบบัวตะโกนบอกสองหนุ่มด้วยความหนักใจ ก่อนจะเริ่มจัดโต๊ะอาหารรอทั้งสองคนออกมาทานพร้อมกัน
ติ๊ง~
เสียงสัญญาณออดทำให้ใบบัวละมือจากการจัดเตรียมมือเช้าเดินไปเปิดประตู
“อ้าวโจเซฟ”
“เข้าไปได้ไหม”
“ดะ…ได้สิ” ใบบัวตอบรับคำด้วยความงุนงง เธอปิดประตูเดินตามหลังโจเซฟเข้ามาภายในบ้าน และแน่นอนว่าเขาได้ยินเสียบปืนรบเต็มสองหู
“ที่รักใครมาเหรอ” ถึงแม้จะไม่เข้าใจภาษาไทยที่ปืนรบตะโกนออกมา แต่ฟังจากน้ำเสียงเขาก็สัมผัสได้ว่าเมื่อคืนเขาคงทำบางอย่างพลาดไป
“มาแต่เช้ามีอะไรรึเปล่า” ใบบัวเอ่ยถามเพื่อกลบเกลื่อนเสียงปืนรบที่ตะโกนออกมาก่อนหน้า ทว่ายังไม่ทันจะที่โจเซฟจะ
