“ไงคะ คุณนีนสุดสวย”
เสียงทักทายจากอันนาที่เพิ่งเดินเข้ามาที่โต๊ะเรียกสายตาของนีรนาราและเปรมาที่คุยกันอยู่ให้หันไปมอง
“ก็ดี แล้วแกอ่ะช่วงนี้รับงานเยอะเลยเหรอ”
นีรนาราตอบพลางขยับที่ให้เพื่อนนั่งลงใกล้ๆ
“แน่นอนค่ะ ช่วงนี้ขาขึ้นต้องรีบตักตวงไว้ก่อน วงการบันเทิงมันไม่มั่นคงพวกแกก็รู้”
“อย่างแกต้องกลัวขาลงอีกเหรออันนา ได้ข่าวว่าที่บ้านรอให้ไปช่วยธุรกิจนี่คะ แกต่างหากที่ไม่ยอมไปทำเพราะมัวแต่อยากเดินแบบอ่ะ”
เปรมาขัดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เพื่อนเธอทำเหมือนไม่มีทางเลือกทั้งที่ไม่ยอมเลือกเองแบบนี้รับไม่ได้จริงๆ
“เอ้า อันนามีความฝันอันนาก็ต้องทำตามความฝันสิคะผิดตรงไหน”
“แถวบ้านเรียกหน้าดื้อค่ะคุณอันนา”
นีรนาราช่วยซ้ำอีกแรงเมื่อทนมองท่าทางกวนๆของเพื่อนไม่ไหว เพราะคบกันมานานเลยรู้นิสัยกันดี
“อย่ามารุมอันนาคนสวยนะคะขอร้อง คุณนีนเถอะไหนมีอะไรอยากเล่ามั้ยได้ข่าวว่าช่วงนี้ว้าวุ่นใจบ่อยเหรอคะ”
“ว้าว
