“กรอยู่มั้ยคะ”
“อยู่ค่ะ เดี๋ยวแจ้งให้นะคะ”
นีรนาราเงยหน้าขึ้นมาตอบด้วยรอยยิ้มสุภาพแม้จะรู้สึกไม่ชอบใจกับสายตาที่อริสามองเธอก็ตาม
“ครับคุณนีน”
วิกรกดรับสายในเวลาไม่นาน สรรพนามที่กลับไปเป็นเหมือนเดิมกับน้ำเสียงราบเรียบที่ได้ยินนีรนาราเองก็ไม่รู้ว่ามันเปลี่ยนไปตอนไหน ถึงจะอยากถามก็ทำได้แค่ปล่อยผ่านไปเหมือนเดิม
“คุณไออุ่นมาพบค่ะบอส”
“ให้เข้ามาได้ครับ”
“ค่ะ”
“เชิญได้เลยค่ะคุณไออุ่น”
นีรนารารายงานคนที่ยืนจ้องอยู่อย่างกดดัน แม้จะแปลกใจที่บอสเธอยอมให้เข้าพบง่ายต่างจากที่เคยแต่ก็ทำได้เพียงมองตามร่างระหงที่เข้าไปด้วยอาการดีใจเท่านั้น สถานะตอนนี้คงไม่มีสิทธิ์ไปถามอะไรนอกจากเรื่องงาน
ตั้งแต่คืนนั้นท่าทางของวิกรก็ดูแปลกไป มันห่างเหินและมีกำแพงบางอย่างที่เธอก็ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ทั้งที่ก่อนหน้านี้มันเหมือนจะดีมากๆอยู่แล้วแต่ตอนนี้ที่วิกรกลับมาอยู่ด้วยกันกลับดูยิ่งห่างไกลกว่าเดิมจนเธอไม่กล้าพู
