“คุณนีนครับ”
“ตื่นนานแล้วเหรอคะ”
นีรนาราไม่ได้ตอบรับแต่ถามกลับวิกรที่เพิ่งเดินเข้ามาในห้องแทน ผ้าห่มผืนหนาถูกดึงมาปกปิดร่างกายที่ยังเปลือยเปล่าก่อนจะค่อยๆยันตัวขึ้นมาพิงหัวเตียงช้าๆ ขณะที่วิกรเองก็มองด้วยความเป็นห่วงแอบรู้สึกผิดขึ้นมาเมื่อนึกได้ว่าเมื่อคืนตัวเองค่อนข้างจะเอาแต่ใจมากไปหน่อย
“ครับ คุณลุกไหวมั้ย”
“ไหวค่ะ ปวดหัวนิดหน่อยสงสัยดื่มเยอะไป”
“คือ ขอโทษนะครับ”
วิกรบอกด้วยสีหน้าที่หงอยลง ตอนนี้พอได้สติว่าเมื่อคืนทำอะไรลงไปความรู้สึกที่ไม่ถูกต้องก็พากันโจมตีจนแทบไม่กล้ามองหน้าคนบนเตียงเลย จะด้วยความเต็มใจหรืออะไรก็ช่างยังไงวิกรก็รู้สึกว่าตัวเองกำลังเอาเปรียบนีรนาราอยู่ดี
แต่กลับเป็นนีรนาราซะเองที่ไม่ได้ใส่ใจและตอบปัดราวไม่อยากพูดถึงมันอีก
“ขอโทษทำไมคะ บอสไม่ได้ทำอะไรผิดซะหน่อย ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะ”
“อ่า ตามสบายครับ”
วิกรทำได้เพียงพยักหน้ารับคำและรีบออกมาจากห้องเพื่อให้เวลาส่วนต
