“คุณนีน เย็นนี้ว่างมั้ยครับ”
“ก็ ว่างค่ะบอสจะให้ทำอะไรเหรอคะ”
นีรนาราตอบพลางมองหน้าวิกรด้วยความสงสัย หากเป็นเมื่อก่อนคงไม่คิดอะไรนอกจากรับคำสั่งอย่างเดียวด้วยความเคยชิน แต่เพราะตอนนี้มีข้อตกลงต่อกันแล้วอะไรๆก็เลยไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป
“คือ ผมมีเรื่องจะรบกวนหน่อยครับ คุณแม่ผมอยากให้ชวนคุณไปทานข้าวเย็นที่บ้านคุณนีนจะไปได้มั้ยครับ
“ได้ค่ะ”
เมื่อเห็นว่าคำขอไม่ได้เหนือบ่ากว่าแรงนีรนาราก็รับคำทันทีโดยไม่ได้คิดอะไรมาก วิกรยิ้มพอใจก่อนจะชวนให้นีรนาราไปด้วยกันเอาไว้ล่วงหน้า
“งั้นเดี๋ยวตอนเย็นไปพร้อมผมเลยนะครับ”
“ค่ะบอส”
—----------------------
“คุณแม่ ทำไมทำหน้าแบบนั้นครับ”
วิกรที่อึดอัดมานานเอ่ยถามขึ้นอย่างทนไม่ไหว สายตาที่จับจ้องแฝงความกดดันที่มองสลับไปมาระหว่างนีรนาราและตัวเค้าเองนั้นทำให้ไม่สบายใจขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก ไม่ใช่ว่าแม่ของเค้าไปรู้อะไรมาหรอกใช่ไหมนะ
“ก็แม่กำลังจะจับผิดคนน่ะ
