(Talk...คุณป๋า"กัน")
ผมนั่งรออยู่สนามบินไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ลูกน้องก็โทรมาบอกว่า วายุ บินไปที่สิงคโปร์ ผมรีบตามไปทันที ผมมั่นใจว่าสองคนนั้นต้องไปหาเมียผมแน่
ณ ประเทศสิงคโปร์
ผมรู้ดีว่าผมคงมาไม่ทันสองคนนั้น แต่ยังไงผมต้องเจอเมียผมที่นี่แน่ คิดแบบนี้แล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นมาเยอะเลย
พอมาถึงผมก็ซื้อรถหนึ่งคันเอาขับตามหาหาเพียงดาว ผมเริ่มจากตามหาในเมืองใหญ่ แล้วค่อยไปตามหาที่เมืองเล็กๆ
3วันผ่านไป...
ผมแทบไม่ได้นอนเหมือนเดิม ผมใช้เวลาทั้งวันทั้งคืนขับรถตามหาเพียงดาว ผมมีรูปเพียงดาวหนึ่งใบ ผมจะคอยเดินไปถามคนแถวนั้นว่าเคยเจอคนในรูปไหม ผมทำแบบนี้ทุกวัน แต่ก็ไม่มีวี่แววที่จะเจอเลย แต่ผมก็ยังไม่ท้อหรอก ผมมั่นใจว่าเพียงดาวต้องอยู่ที่นี้ ผ่านมาแค่3วันเอง บางทีพรุ่งนี้ผมอาจจะเจอเพียงดาวก็ได้ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว ถ้าผมเจอเพียงดาว ผมจะไม่ปล่อยให้เธอหนีผมไปไหนอีกแล้ว ผมสาบาน
พรึบ~ ในขณะที่ผมกำลังถาม
