บทที่ 24

1315 คำ

...หลายวันต่อมา... "ตอนนี้แม่ก็แข็งแรงมากแล้ว หมอจะให้ออกจากโรงพยาบาลก่อนนะครับ แต่ลูกของพวกคุณ..ต้องได้อยู่ในตู้อบอีกเดือนนึง เพราะเขาตัวเล็กมาก ต้องรอให้แข็งแรงมากกว่านี้ก่อน" พอได้ยินคำพูดของหมอแบบนั้นแล้วมันทำให้หัวใจของหญิงสาวแทบจะหยุดเต้น "น้ำขออยู่กับลูกได้ไหมคะ น้ำไม่อยากจะกลับไปถ้าไม่ได้ลูกกลับไปด้วย" น้ำตาผู้เป็นแม่ไหลรินลงมา เพราะถ้าจะให้ทิ้งลูกไว้ที่โรงพยาบาลมันคงจะทรมานมากสำหรับแม่คนหนึ่ง "เดี๋ยวผมจะพาคุณมาหาลูกทุกวันเลย แต่ตอนนี้คุณต้องกลับบ้านไปพักผ่อนก่อนนะ ลูกเราปลอดภัยแล้ว อยู่กับคุณหมอไม่เป็นไรหรอก" ชายหนุ่มได้แต่พูดปลอบใจภรรยา ทั้ง ๆ ที่เขาก็เศร้าไม่แพ้เธอเลย "แต่.." "น้ำก็ต้องพักผ่อนจะมาเฝ้าลูกแบบนี้ไม่ได้ เผื่อลูกเราพร้อมที่จะออกโรงพยาบาล แล้วน้ำจะเอาเรี่ยวแรงที่ไหนไปเลี้ยงลูก" พอหญิงสาวได้ยินสามีพูดแบบนั้นเธอก็เลยยอมกลับบ้านไปพร้อมเขา แต่ก่อนที่จะกลับ เธอขอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม