บทที่ 25

1322 คำ

//พอทั้งสองไปเยี่ยมลูกเสร็จก็ออกมาจากโรงพยาบาล "เราแวะหาอะไรทานก่อนไหม" ระหว่างทางที่ขับรถมา เขาได้ชวนเธอคุยเพราะเห็นสีหน้าของภรรยาแล้ว เธอคงจะคิดถึงลูกมาก "ไม่หิวค่ะ" หญิงสาวตอบสามีเบา ๆ "อีกแค่อาทิตย์กว่าเดี๋ยวลูกก็ได้ออกมาแล้ว" มือหนาเอื้อมไปขยี้ผมหญิงสาวเบา ๆ เพื่อแสดงความรัก "ฉันอยากเข้มแข็งได้เหมือนคุณจังเลยค่ะ" เพราะเธอเห็นเขาปลอบใจเธอตลอดเวลาที่เศร้า "พี่ไม่ได้เข้มแข็งอะไรหรอก พี่ก็คิดถึงลูกเหมือนกัน แต่เราก็ทำอะไรไปไม่ได้มากกว่านี้" [ คอนโด ] พอมาถึงคอนโดเขาก็รีบลงจากรถ เพื่อที่จะไปเปิดประตูให้เธอลง แล้วหญิงสาวก็ค่อย ๆ ก้าวลงมา เพราะตอนนี้แผลผ่าตัดของเธอก็ยังไม่ดีเท่าไหร่ ชายหนุ่มรีบเข้าไปพยุงเธอมาที่ลิฟต์ แล้วก็ขึ้นไปชั้นบนของคอนโดนั้น "พี่ว่าเราซื้อบ้านเป็นหลังสักหลังดีกว่า จะได้มีพื้นที่ไว้ให้ลูกวิ่งเล่น" "แล้วแต่พี่เถอะค่ะก็เงินของพี่นี่" "เงินของพี่มันก็เป็นขอ

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม