สามเดือนผ่านไป...
ตอนนี้ภูสิษฐ์ได้มาซื้อบ้านเป็นหลังเพื่อที่จะให้ลูกกับภรรยาได้อยู่สบาย
"ทำไมพี่กลับมาเร็วจัง"
และตอนนี้ก็ผ่านไปสองเดือนแล้วที่ลูกของพวกเขาออกจากโรงพยาบาล ผ่องอำไพทุ่มเทให้กับลูกเธอมาก เธอไม่สนใจที่จะไปโรงงานกับเขาอีกเลย
"พี่ให้น้าชายดูงานแทน ท่านกลับมาจากยุโรปแล้ว" เพราะน้าชายเป็นคนไปบุกเบิกงานที่ยุโรปแทน เขาจะไม่ยอมปล่อยให้ลูกกับเมียต้องอยู่ตามลำพังอีก
"ลูกพ่อกินนมยังเอ่ยย..จ๊ะเอ๋" แล้วชายหนุ่มก็รีบเดินไปทักทายลูกที่นอนอยู่ในเปล
"พี่ยังไม่พูดกับนรินเหรอคะ วันนี้เขาโทรมาหาน้ำ" ที่จริงผ่องอำไพไม่อยากจะยุ่งเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพราะเธอเกือบจะเสียลูกไปเพราะผู้หญิงคนนี้ แต่ยังไงนรินทรก็มีศักดิ์เป็นน้องสาวของสามีเธอ ผ่องอำไพก็เลยคิดว่าช่วยพวกเขาหน่อยก็ดี
"พี่ยังไม่พูดกับเขาหรอก ปล่อยให้สำนึกผิดไปก่อน คนที่เอาแต่ใจแบบนั้น ต้องโดนซะบ้าง"
"แต่คุณน้าก็ไม่สบายใจนะคะ วันก่อน
