บทที่ 5 เป็นเด็กดีเชื่อฟังพี่

เรื่องแต่งงานก็เพิ่งจะเคลียร์ไปเรื่องใหม่ก็เข้ามาแทรกไม่พอเช้าวันทำงานแรกของสัปดาห์เพียงฤดีโดยย้ายตำแหน่งงานให้ไปเป็นผู้ช่วยเลขาของท่านประทาน เรื่องนี้คงเป็นฝีมือของพระราม “ดีใจด้วยนะได้ขึ้นไปทำงานใกล้ชิดกับท่านประทานเลย” กันติมาพูดด้วยน้ำเสียงริษยาเพราะเพียงฤดีทำอะไรก็ได้ดีไปหมดจู่ๆ ก็มีคำสั่งย้ายตำแหน่งงาน “ขอบคุณทุกนะคะ” เพียงฤดีลงมือเก็บของส่วนตัวเพื่อเตรียมย้ายโต๊ะทำงานขึ้นไปข้างบนเพื่อนร่วมงานต่างพากันมาแสดงความยินดี “ให้พี่ช่วยไหมครับ” กัมปนาท หนุ่มวิศวะอนาคตไกลเดินเข้ามาในแผนกบัญชี เขาตามจีบหญิงสาวตรงหน้ามานานแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าเพียงฤดีจะใจอ่อน “แค่นี้เองหนูยกได้อยู่แล้ว” นั่นไม่ใช่เสียงเธอแต่เป็นเสียงของกันติมาซึ่งเพียงฤดีรู้ดีว่าเพื่อนแอบชอบกัมปนาท “เดี๋ยวพี่ช่วยครับ” กัมปนาทไม่สนใจเสียงของกันติมาเพราะเขาไม่ได้ถามความต้องการของหญิงสาว ชายหนุ่มรู้สึกไม่ชอบใจทุกครั้งเวลาที่เขามาจีบเพียงฤดี ระหว่างที่ช่วยกันเก็บของพระรามเดินผ่านมาเห็นภาพนั้นพอดีความไม่พอใจจึงเกิดขึ้นเพียงฤดีก็ยังไงรู้ว่ามีเขาอยู่ก็ยังให้ผู้ชายมาตามจีบ “ไอ้อาร์ต!” “ครับนาย” “เพียงฤดีขึ้นมาแล้วให้เข้ามาหาฉันเลย ฉันไม่รับแขก!” อารมณ์หงุดหงิดจึงเกิดขึ้นมองอะไรก็ดูขวางหูขวางตาไปหมดปิดประตูเสียงดังจนเลขาหน้าห้องต้องตกใจ “ไปกินรังแตนมาจากไหน” อมรส่ายหัวแต่สายตาเห็นเพียงฤดีเดินมาแต่ไกลพร้อมกับชายหนุ่มอีกคนที่ช่วยยกของ อมรก็เข้าใจแล้วว่าพระรามเป็นอะไร “คุณเพียงฤดี” “เรียกหนูดีก็ได้ค่ะ” “ครับผมอาร์ตนะครับ ยินดีที่ได้รู้จักอย่างเป็นทางการ” เพราะพระรามสั่งให้เขาตามดูหญิงสาวตลอดเขาจึงรู้จักเพียงฤดีพอสมควร “ท่านประธานอยากคุยกับหนูดีครับ เดี๋ยวของพวกนี้ผมจัดการให้ครับ” อมรยื่นมือมารับของจากชายหนุ่มตรงหน้าและให้หญิงสาวเข้าไปพบพระราม “ขอบคุณพี่กันมากนะคะ” “พี่ยินดีครับ” กัมปนาทมองตามเพียงฤดีจนประตูห้องทำงานของพระรามปิดลงจึงเดินกลับแผนกตัวเอง การที่เขาจะจีบหญิงสาวก็ต้องยากขึ้นไปอีก เพียงฤดีเดินมาหยุดอยู่ที่ตรงหน้าของพระรามชายหนุ่มจึงเงยหน้าขึ้นมาจากแฟ้มเอกสารและส่งยิ้มให้เพียงฤดีที่ทำใบหน้าบูดบึ้งใส่เขา “มานั่งก่อนสิครับยืนนานเดี๋ยวเมื่อย” พระรามเดินมานั่งตรงโชฟาตัวใหญ่หญิงสาวจึงเดินมานั่งข้างๆ แต่เว้นระยะห่างไว้พอสมควร “อ๊ะ! พี่รามจะทำอะไร” เพียงฤดีตกใจที่พระรามคว้าตัวไปกอดและหอมแก้มทั้งสองข้างพร้อมกับเอาคางวางไว้ตรงหัวไหล่ของหญิงสาว “คิดถึงจังเลย ได้กลิ่นของเมียแล้วอารมณ์ดี” อารมณ์ขุ่นมัวจึงหายไปปริดทิ้งส่วนที่กอดอยู่ที่เอวก็เลื่อนขึ้นมาเกาะกุมหน้าอกของหญิงสาวไว้ “พะ พี่รามเอามือออกไปนะ” เพียงฤดีขนลุกซู่ขึ้นมาเมื่อพระรามเริ่มอยู่ไม่นิ่งปากหนาค่อยๆ ขบเม้มที่ต้นคอ “พี่คิดถึงหนูดี เดือนเลยที่พี่ไม่ได้เอา...” พระรามยังคงมัวเมากับกลิ่นหอมบนร่างกายของเพียงฤดีไม่หยุดจนหญิงสาวต้องพยายามจะลุกขึ้นแต่ก็ไม่สำเร็จ “พะ พี่รามอย่า อ๊ะ!” ปากหญิงสาวถูกพระรามครอบครองมือหนาไม่อยู่นิ่งล้วงมือเข้าไปในเสื้อของหญิงสาวผ่านเสื้อชั้นในจนถึงยอดปทุมถัน ชายหนุ่มใช้นิ้วสะกิดเบาๆ “ปล่อย นี่มันห้องทำงานนะ” “พี่ล็อกห้องแล้วไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก” พระรามไม่ฟังหญิงสาวยังผลักให้เพียงฤดีนอนราบบนโชฟาตัวเองก็รีบมาทาบทับไว้ “อย่าทำนะ คนบ้า” “อ่าส์! ไม่ไหวแล้ว” พระรามพรมจูบไปทั่วใบหน้าและลงมาถึงลำคอมือหนาพยายามที่จะถอดชุดทำงานของหญิงสาวออก ถึงแม้หญิงสาวจะไม่ค่อยให้ความร่วมมือเท่าไร “พี่ราม อ๊ะ...” เพียงฤดีมองชายหนุ่มที่รีบถอดชุดสูทออกตามด้วยเสื้อเชิ้ตเผยให้เห็นรูปร่างที่สมส่วนและกล้ามหน้าท้องที่บ่งบอกว่าชายหนุ่มเป็นคนรักสุขภาพ “พี่ขอนะครับ” ชายหนุ่มครอบครองยอดถันของหญิงสาวอย่างหิวกระหายมืออีกข้างก็บีบเคล้นอกสวยสลับกันไปมา “อ๊ะ อ่าส์ พี่รามกัดทำไม” หญิงสาวตกใจที่พระรามแอบกับยอดถันของเธอจนรู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมาแต่ก็ไม่เท่าความเสียวซ่านที่เกิดขึ้นในตอนนี้ “ไม่ไหวแล้วคนดี” ชายหนุ่มใช้นิ้วเกี่ยวกางเกงชั้นในของหญิงสาวออก เพียงฤดีก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดีด้วยยกสะโพกขึ้นพระรามรีบลุกขึ้นไปจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองและรีบทาบทับลงมาปากหนายังคงจูบปากหญิงสาวไม่หยุด “พี่รามจะทำอะไร” “ขอชิมน้ำหน่อย” พระรามจับเรียวขอแยกออกกว้างก่อนจะก้มตัวลงไปใกล้กับร่องสวาทและใช้นิ้วแหวกออกจนเห็นกลีบกุหลาบสีหวานน่าลิ้มลอง “อ๊ะ อ่าส์ มันเสียว” เพียงฤดีใช้มือค้ำศีรษะของชายหนุ่มเพื่อไม่ให้ชายหนุ่มลงน้ำหนักลิ้นมากแต่มีหรือที่พระรามจะหยุดอยู่แค่นั้นยิ่งหญิงสาวเสียวเท่าไรชายหนุ่มยิ่งลงลิ้นลึกเข้าไปอีก “อืม หวานมาก”พระรามยังคงหลงมัวเมากับกลีบกุหลาบคู่งามมือหนาใช้นิ้วเคล้นคลึงปุ่มเสียวของหญิงสาวและยิ่งเร่งจังหวะลิ้นให้เร็วขึ้น “อ๊ะ! อะ อร้ายยย หนูดีเสร็จแล้ว” เพียงฤดีปลดปล่อยน้ำหวานออกมาแต่พระรามก็ยังคงใช้ลิ้นปาดเลียน้ำหวานจนหมดจดและเงยหน้าขึ้นมาส่งยิ้มให้หญิงสาว “แค่นี้ก็นอนหมดแรงแล้วเหรอ” พระรามมองเพียงฤดีที่ยังคงนอนหายใจหอบอยู่ “พี่จะเข้าไปแล้วนะ” พระรามใช้มือรูดท่อนเอ็นสักพักก่อนมานำมาถูไถกับร่องสวาทเพื่อให้หญิงสาวผ่อนคลาย “อ่าส์ อืมมม จะ เจ็บจัง” เพียงฤดีร้องออกมาเมื่อท่อนเอ็นถูกดันเข้ามาในร่องสวาท ถึงแม่ทั้งสองจะเคยมีอะไรกันมาแล้วแต่หญิงสาวก็ยังชิน “ซี้ดดด โอ๊ย อย่าดิ้น” พระรามทำหน้าบู้บี้เหมือนคนกำลังเจ็บปวดเพราะร่องสวาทกำลังตอดรัดท่อนเอ็นของเขาเหมือนจะปริแตก “ดีขึ้นยังครับ คนดี” “อืม อื้อออ..!” หญิงสาวครางออกมาเมื่อชายหนุ่มเริ่มขยับสะโพกเสียงเนื้อกระทบกันเริ่มดังไปทั่วห้องและเสียงครางของทั้งสองคนถึงแม้ว่าทั้งห้องจะเย็นด้วยเครื่องปรับอากาศแต่ตามไรผมของชายหนุ่มก็มีเหงื่อไหลซึมออกมา “แม่ง! ทำไมเอามันจัง” “พะ พี่รามเบาๆ สิคะทำแรงจังมันจุก” เพียงฤดีพูดออกมาเมื่อพระรามยังคงกระแทกสะโพกใส่หญิงสาวอย่างไม่เหน็ดเหนื่อยทั้งสองจ้องมองหน้ากันเป็นหญิงสาวเองที่พยายามจะหลบสายตา “ขอเปลี่ยนท่าหน่อย” พระรามจับหญิงสาวให้นอนคว่ำและให้หญิงสาวขยับมาที่ขอบโชฟาส่วนตัวชายหนุ่มขอมายืนที่ปลายโชฟาและจับท่อนเอ็นกระแทกเข้าไป “อ๊ะ อ่าส์” ท่าหมาทั้งลึกและจุกจนเพียงฤดีแทบจะทนไม่ไหวมือบางพยายามหาที่ยึดเหนี่ยวเพราะกลัวว่าตัวเองจะตกลงไปกองอยู่ที่พื้น “อ๊ะ! จะเสร็จแล้ว กรี๊ดดดด!” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวครางออกมาอย่างสุขสมเมื่อได้ปลดปล่อยน้ำรักออกมาและนอนหมดแรงอยู่บนโชฟา “พี่ยังไม่เสร็จเลย” “หนูดีเหนื่อยแล้วค่ะ” “ไม่นานพี่ขอได้ปล่อยน้ำเข้าไปในตัวหนูดีหน่อย” “พี่ราม! ห้ามแตกในนะ อ่าส์” พูดไม่ทันจบพระรามก็ดันท่อนเอ็นเข้ามาและไม่ฟังเสียงของหญิงสาว เพราะมัวแต่หลงมัวเมาจนลืมไปว่าชายหนุ่มไม่ได้ป้องกัน “ไม่ทันแล้ว โอ้ววว!” พระรามรีบเร่งจังหวะเข้าออกใช้มือหนาล็อกสะโพกไว้แน่นอัดกระแทกเข้าออกจนสุดมิดลำแค่ไม่กี่นาทีร่างกายก็เริ่มเกร็งกระตุกและปลดปล่อยน้ำกามเข้าไปในร่องสวาทจนล้นออกมา “พี่รามคนบ้า” เพียงฤดีรับรู้ว่าสิ่งที่ห้ามพระรามชายหนุ่มไม่แม้แต่จะสนใจเพราะความอุ่นที่เข้ามาในท้องน้อยทำให้รับรู้ว่าพระรามปล่อยในเข้ามา “อ่าส์ มันเข้าไปแล้ว” คนเจ้าเล่ห์กำลังยิ้มให้กับผลงานของตัวเองฝีมือระดับนี้แล้วต้องมีเชื้อพันธุ์สักตัวแหละที่เข้าไปฝั่งตัวได้ “ลุกออกไปค่ะหนูดีจะไปเข้าห้องน้ำ” “เดี๋ยวพี่พาไป” พระรามรีบอุ้มหญิงสาวเข้าไปในห้องน้ำในห้องทำงานและเดินออกมาเก็บเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายอยู่เต็มพื้นเพื่อให้หญิงสาวได้สวมใส่ “คนบ้าทำไมทำรอยเต็มตัวเลย” เพียงฤดีมองตัวเองผ่านหน้ากระจกที่มีรอยรักเต็มไปหมดไม่ว่าจะเป็นที่ต้นคอตรงหน้าอกและที่หนักกว่านั้นรอยรักยังอยู่ตรงขาหนีบอีก “ใจง่ายอีกแล้วนะหนูดี” แต่ครั้งนี้หญิงสาวสติยังอยู่ครบแต่ก็ยอมปล่อยให้พระรามทำแบบนี้ เมื่อคิดถึงเสียงครางของชายหนุ่มทีไรใบหน้าสวยก็รู้สึกขวยเขินขึ้นมา ก๊อก ก๊อก ก๊อก “ถ้ายังไม่ออกมาพี่จะพังเข้าไปแล้วนะ” เสียงของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวสะดุ้งตัวขึ้นมาและรีบเปิดประตูออกมาจากห้องน้ำโดยมีเพียงผ้าเช็ดตัวปิดบังร่างกายไว้ “อร้าย พี่รามทำไมไม่ใส่เสื้อผ้า” เพียงฤดีใช้มือปิดหน้าไว้เพราะชายหนุ่มเล่นไม่ใส่อะไรเลยปล่อยให้ของสงวนโชว์ต่อสายตาไม่เกรงใจเจ้าที่เลย “อายอะไร เมื่อกี้ทั้งเสียบทั้งแทง” “หนูดีไม่คุยด้วยแล้วจะออกไปทำงาน” “รอพี่อยู่ในห้องห้ามไปไหน ถ้าออกมาแล้วไม่เจอจะโดนไม่ใช่น้อย” สภาพแบบนี้ใครจะกล้าให้หญิงสาวออกไปทำงานระดับเมียผู้บริหารแค่ไม่ทำงานสักวันใครจะกล้าทำอะไร