อยากเปลี่ยนแม่ครัวก็บอกนะ

น้ำเพชร อยู่กับกับทิศเหนือและเฌอเอม เธอดูสดใสร่าเริงมากกว่าวันแรกที่เจอ เริ่มอ้วนท้วนดูมีน้ำมีนวลขึ้นมานิดหน่อย แต่ก็ยังจัดว่าหุ่นดีอยู่ แค่หน้าตาดูอวบอิ่มขึ้น แววตาดูสดในกว่าวันแรก เธอดูมีความสุขขึ้นกว่าที่เคย น้ำเพชรชอบดอกไม้ ทุกเช้าเธอจะไปหาดอกไม้มาปลูกรอบๆบริเวณบ้าน โดยจะขออนุญาตเจ้าของบ้านก่อนตลอด ซึ่งทั้งทิศเหนือและเฌอเอมก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเห็นเธอปลูกดอกไม้สวยงามหลากสีสรรสดใส ก็คิดว่ามันสวยดี มองไปก็ให้ความรู้สึกสดชื่นดีเหมือนกัน อีกทั้งคนป่วยเวลาเห็นดอกไม้จะได้รู้สึกสดชื่นไปด้วย วันนี้หลังจากที่น้ำเพชรทำงานบ้านเตรียมอาหารเช้าเสร็จ ระหว่างรอทิศเหนือกับเฌอเอมลงมา เธอก็มาปลูกดอกไม้ที่เธอชอบ ในขณะที่ภูผามาหาทิศเหนือที่บ้าน ทันที่ก้าวเข้ามาก็รู้สึกแปลกตาเพราะดอกไม้เต็มไปหมด เขามองไปรอบๆ มองเลยไปถึงร่างบางที่กำลังนั่งขุดดินอย่างไม่มีความรู้สึกขยะแขยงเหมือนที่พวกสาวๆไฮโซเค้ารู้สึกกันและแอบมองการกระทำของเธออยู่เงียบๆ ผู้หญิงคนนี้สวย สวยแบบไม่ได้แต่งอะไรเลยก็ยังสวย เธออยู่ในชุดลำลองกางเกงขาสั้น เสื้อยืดธรรมดา ผมมัดรวบสูง ดูธรรมดา แต่ทำไมดูมีเสน่ห์ดึงดูดสายตา อีกทั้งอิริยาบทที่น่ารัก ดูเป็นธรรมชาติ ช่างแตกต่างกับที่เขาเคยเจอมา ระหว่างที่เขากำลังเพลิดเพลินอยู่กับการสังเกตอากัปกิริยาของเธอ อยู่ๆน้ำเพชรก็หันมามองเขา แต่เธอดูหวาดกลัวเขามากจนต้องหลบเข้าไปข้างใน " ไอ้ภู มาทำอะไรแต่เช้า " " มาตรวจดูไร่ เลยแวะมา " " กินข้าวรึยัง " " ยัง " " งั้นมาๆ มากินข้าวที่นี่ ฝีมือน้ำเพชรทำกับข้าว อร่อยมาก " " เด็กนั่นทำเหรอ " " ใช่ แต่ไม่ใช่เด็กแล้วนะ อายุ 26 แล้ว บรรลุนิติภาวะแล้ว " อยากจะชงให้เพื่อนแหละ แต่หน้ามันนิ่งจริงๆเลย เลยไม่รู้ว่ามันคิดยังไง " ลองกิน แล้วจะติดใจ " ทิศเหนือเดินนำภูผาเข้ามาในบ้าน โดยมีเฌอเอมกำลังจัดโต๊ะอาหาร และน้ำเพชรที่ล้างมือเสร็จเรียบร้อยเดินเข้ามาช่วยพอดี น้ำเพชรไม่แม้แต่จะมองหน้าภูผา ในขณะที่ภูผากลับเอาแต่มองเธอไม่วางตา " วันนี้มีแขกมาเพิ่ม 1 ที่ครับที่รัก " " อ้าวนายหัว มาแต่เช้าเลยนะคะ " เฌอเอมทักทาย " พอดีฉันมาตรวจงานในไร่ เลยแวะมา " " มาค่ะ ทานข้าว น้ำเพชรจ๊ะ เสริฟข้าวต้มได้เลยจ่ะ เอ๊ะ! แต่วันนี้มีข้าวต้มปลา นายหัวไม่กินข้าวต้มปลานี่ " " ไม่เป็นไร พอดีหิวขอกินรองท้องนิดนึง " น้ำเพชรจึงยกชามข้าวต้มไปเสริฟให้ทิศเหนือ ตามด้วยภูผา ชายหนุ่มลอบสังเกตหญิงสาวใกล้ๆ ก็ได้เห็นความเนียนละเอียดของผิวสาว และกลิ่นสาปสาวที่ลอยมาแตะจมูก น้ำเพชรยกชามข้าวต้มมาให้เฌอเอม แต่ไม่มีของเธอเอง " แล้วของเพชรล่ะ " " เดี๋ยวเพชรทานในครัวก็ได้ค่ะ " " ไม่ได้พี่เคยบอกว่ายังไง " ปกติเวลาอยู่กับแม่เลี้ยง ยังไม่เคยให้ร่วมโต๊ะแม้กับคนในครอบครัว ยิ่งถ้ามีแขกยิ่งไม่ต้องพูดถึง เธอแทบไม่มีตัวตนในบ้านหลังนั้น " แต่พี่เหนือกับพี่เอมมีแขก " " คุณภูเป็นเจ้าของที่นี่บางทีเค้าก็มาทานข้าวที่นี่เป็นปกติอยู่แล้ว มานั่งทานด้วยกัน เร็วๆ " น้ำเสียงของเฌอเอมติดดุนิดนึง น้ำเพชรจึงพยักหน้าอย่างหวาดหวั่น " ค่ะ " น้ำเพชรจึงนั่งลงข้างเฌอเอม ภูผาสังเกตอาการของน้ำเพชร เธอหวาดกลัวทุกอย่าง เหมือนกลัวจะทำผิดกลัวจะโดนดุ กลัวโดนตำหนิ แวบนึงในห้วงความคิดเขา ' น่าสงสาร ' " อ้าวทานตามสบายเลยครับนายหัวภูผา " ทิศเหนือพูดอย่างอารมณ์ดี แต่ภูผายังคงไม่กล้ากิน กลัวจะเสียมารยาทอ้วกออกมาจนพลอยทำให้คนอื่นกินไม่ลงไปด้วย เพราะปกติเขาจะไม่ทานข้าวต้มปลาเพราะมันเหม็นคาว แต่ควันที่โชยมาจากชามข้าวต้มพร้อมกลิ่นหอมทำให้เขาอดใจไม่ไหว จึงลองตักน้ำขึ้นมาซด เมื่อน้ำข้าวต้มแตะลิ้น ภูผาถึงกับอึ้งในฝีมือ ข้าวต้มปลาที่ปกติเขาจะไม่ค่อยชอบกินเพราะมีกลิ่นคาว แต่อันนี้คือไม่มีกลิ่นคาวเลย รสชาติอร่อยกลมกล่อมใช้ได้เลย แม้แต่เนื้อปลาก็ไม่มีกลิ่นคาวออกมาเลยซักนิดเดียว มื้อนี้จึงเป็นมื้อที่ภูผาทานของไม่ชอบได้เยอะแบบไม่น่าเชื่อ ทำเอาเฌอเอมเอียงไปกระซิบกับสามี " กินรองท้องของเค้าอ่ะเนอะ " ทิศเหนือยิ้มขำ " อยากเปลี่ยนแม่ครัวก็บอกนะ " ทิศเหนือยิ้มเริ่มชงเมื่อเห็นเพื่อนกินได้เยอะขนาดนี้ ภูผายังคงทำหน้านิ่ง แต่น้ำเพชรหวาดวิตก แน่ล่ะ เธอกลัวเขา ก็ทำหน้าถมึงทึงตลอด ตั้งแต่อยู่มาเธอยังไม่เคยเห็นเขายิ้มเลย หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จเรียบร้อย น้ำเพชรจัดการเก็บโต๊ะทำความความสะอาด " เดี๋ยวเพชรเก็บเองพี่เอมไปนั่งเถอะค่ะ " น้ำเพชรเดินไปล้างจานในครัว เฌอเอมหันมาชงอีกคน " ทั้งสวย น่ารัก เรียบร้อย อ่อนหวาน อ่อนโยน ขยัน เป็นแม่ศรีเรือน มีเสน่ห์ปลายจวักครบเลย ใครได้เป็นเมีย โครตโชคดีเลยเนอะที่เหนือ " " ใช่ๆ " ทิศเหนือหันมายิ้ม ภูผายังคงนิ่งตามแบบฉบับของเขา ไม่มีใครรู้ว่าภายใต้สีหน้าเย็นชานั้นเขากำลังคิดอะไรอยู่ " ฉันกลับล่ะ เดี๋ยวเข้าไปดูในโรงบ่มไวน์หน่อย บ่ายมีส่งไวน์อีก " " สนใจเด็กติดรถมั้ย เอาไว้กันพวกผู้หญิงได้นะ เผื่อรำคาญ " ภูผายังคงมีสีหน้าที่ไร้ความรู้สึก จากนั้นจึงเดินออกไป พ้นสายตาของสองสามีภรรยาแล้ว เฌอเอมจึงหันมาพูดกับผู้เป็นสามี " ไม่รู้เมื่อไหร่ภูเขาน้ำแข็งจะละลายเนอะพี่เหนือ " " เจอพระอาทิตย์ร้อนนานๆเข้าเดี๋ยวก็ละลายเองแหละ ให้เวลามันหน่อย พี่ว่า คงอีกไม่นานหรอก " เพราะอยากให้เพื่อนได้เจอผู้หญิงดีดี เขาจึงพร้อมชงตลอด และเขาก็ค่อนข้างแน่ใจว่าน้ำเพชรคือผู้หญิงดีดี ที่จะสามารถทลายภูเขาน้ำแข็งลูกนี้ได้ และจะไม่มีวันทำให้เพื่อนเขาเสียใจเหมือนที่ผ่านมาแน่นอน หลังออกจากบ้านพักของทิศเหนือ ภูผามาที่โรงบ่มไวน์ โรงบ่มไวน์ มีลักษณะเฉพาะคือเป็นอาคารที่ใช้ในกระบวนการผลิตและบ่มไวน์ ซึ่งมีพื้นที่สำหรับเก็บถังบ่ม คือถังไม้โอ๊ค เพื่อให้ไวน์มีรสชาติและกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ โรงบ่มไวน์ของเขาสร้างด้วยวัสดุที่มีความเฉื่อยทางความร้อนสูงโดยการใช้เทคนิคการระบายอากาศและมู่ลี่เพื่อควบคุมอุณหภูมิและแสงให้คงที่ หน้าต่างถูกติดตั้งในส่วนบนของผนังเพื่อใช้แสงธรรมชาติกระจายในแนวทแยงมุม ลักษณะอาคารเป็นสีแดงโดดเด่นท่ามกลางไร่องุ่น ส่วนอุปกรณ์การผลิตไวน์ที่หลากหลาย ก็อย่างเช่น ขวดแก้ว ถังพลาสติก หรือถังไม้โอ๊ค ซึ่งภูผาจะเป็นคนดูแลกระบวนการทั้งหมดตั้งแต่การเพาะปลูก เก็บเกี่ยว ไปจนถึงการผลิต หรืออาจจัดหาวัตถุดิบจากซัพพลายเออร์ภายนอก กิจกรรมและสิ่งอำนวยความสะดวก โดยภูผาจะมีที่ปรึกษาที่เป็นถึงผู้เชี่ยวชาญในเรื่องของการบ่มไวน์โดยเฉพาะ นอกจากนี้เขายังสร้างห้องชิมไวน์ให้ลูกค้าได้ลองชิมไวน์ด้วย บางครั้งก็เปิดให้นักท่องเที่ยวได้เข้าชมการผลิตไวน์ด้วย ภูผายืนมองความสำเร็จนี้ด้วยความภาคภูมิใจ แต่จะดีแค่ไหนถ้ามีใครซักคนที่รักในสิ่งที่เขาทำ ปิ่นมุกเกลียดการทำไร่ เกลียดอากาศร้อน ชอบชีวิตที่สุขสบายในเมืองหลวง เขาจึงยอมทนเพื่อคนที่รัก จนวันที่ยอมปล่อยมือ เขาจึงได้รู้ว่าเขาโง่ที่ตามเธออยู่ตั้งนานสองนาน และในอีกห้วงความคิดหนึ่ง ภูผากำลังคิดถึงใครบางคนที่พึ่งมาอยู่ที่ไร่ แต่เป็นความรู้สึกที่ต่างออกไป .......