หนี .....มา

ตกเย็น ภูผากลับมาถึงไร่ ก็เดินไปดูที่โรงบ่มไวน์ทันที ก่อนจะไปตรวจดูคนงานในไร่ ดูเหมือนเขาจะลืมเรื่องผู้หญิงคนเมื่อคืนไปเสียสนิทเลย " นายหัวกลับมาแล้วเหรอครับ " " อืม ของฝากอยู่ในรถ เอาไปแบ่งกันกิน " " ขอบคุณครับ " จอมยิ้มร่า เดินไปที่รถเจ้านายที่จอดอยู่หน้าบ้านพัก เป็นปกติที่เวลาภูผาออกไปส่งไวน์ ถ้าวันไหนกลับเร็ว เขามักมีของฝากให้ลูกน้องตลอด แต่ถ้าวันไหนกลับมืดก็อด หลังจากเดินไปที่โรงบ่มไวน์แล้ว ภูผาก็เดินไปที่โกดังเก็บไวน์ ตรวจดูว่าของพอพร้อมส่ง จากนั้นเดินกลับบ้านพัก ช่วงดึก เขาอาบน้ำแต่งตัว แต่ยังไม่นอน ออกมายืนรับลมที่ะเบียงห้องนอน มองไปไร่ ที่เป็นความภาคภูมิใจของเขา ที่สามารถสร้างอาณาจักรแห่งไร่ภูผาได้ตามที่วาดหวัง ด้วยระยะเวลา 5 ปี เขาอยากทำไร่องุ่นมานานมากแล้วแต่ติดที่ตอนนั้นเขามีคนรัก คือปิ่นมุก เธอไม่ชอบทำไร่ แต่ชอบสังคมไฮโซหรูหรา ซึ่งความรักที่เขามีให้เธอ ทำให้เขายอมทิ้งความฝัน และทุ่มเททำทุกอย่างเพื่อคนรัก แต่กลับเป็นการลงทุนทุ่มเทที่สูญเปล่า และไร้ค่า เมื่อปิ่นมุกหนีไปต่างประเทศกับนายทุนที่เคยร่วมธุรกิจกับเขา เธอทิ้งเขาไปก่อนถึงกำหนดวันแต่งงานเพียง 1 อาทิตย์ เขาช็อค เจ็บจนชา หัวใจเขาเจ็บปวดเกินเยียวยา ในทุกวันเหล้าคือเพื่อนที่ดีที่สุด ที่ช่วยเยียวยาเขาให้นอนหลับสนิท และลืมเรื่องเลวร้ายได้เพียงชั่วคราว จนวันที่ทิศเหนือมาเตือนสติเขา ว่านี่คือโอกาสที่จะได้ทำในสิ่งที่เขาใฝ่ฝัน ทิศเหนือคือเพื่อนสนิท เป็นหมออยู่ที่โรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง เขารู้เรื่องทุกอย่างในชีวิตของภูผา และเป็นคนที่รู้ใจเขามากที่สุด ทิศเหนือเอารูปพื้นที่ว่างมาให้เขาดู พูดกล่อมให้เขากลับมาเป็นตัวเอง โดยเอาความฝันของเขามาล่อ ซึ่งมันค่อนข้างได้ผล ภูผาตัดสินใจทิ้งทุกอย่างในเมืองหลวง มาตั้งต้นทำตามฝันของตัวเองที่นี่ จนเมื่อทุกอย่างเริ่มเติบโต และด้วยบริเวณนี้ไกลตัวเมือง แต่ลูกน้องเขามีเยอะขึ้น เขาจึงเสนอให้ทิศเหนือมาเป็นหมอประจำที่นี่ ทิศเหนือตอบตกลงทันทีอย่างไม่ลังเล เพราะเขาเชื่อในศักยภาพของภูผา ว่าเขาสามารถพาลูกน้องเติบโตไปด้วยกันได้ และเขาก็คิดไม่ผิด ภูผายืนมองไปที่บ้านพักของเพื่อนเขาที่เปิดเป็นห้องพยาบาลด้วย นึกแปลกใจว่าทำไมทิศเหนือยังไม่นอน เปิดไฟสว่างจ้า ปกติเวลานี้บ้านนั้นจะปิดไฟมืดสนิทแล้ว ********** บ้านพักทิศเหนือ ที่ตอนนี้เฌอเอมกำลังนั่งคุยกับน้ำเพชร " ฉันชื่อเฌอเอมนะคะ เรียกเอมเฉยๆก็ได้ พี่เป็นภรรยาของพี่ทิศเหนือค่ะ พี่ทิศเหนือเป็นหมอประจำไร่ที่นี่ " " ขอบคุณที่ช่วยชีวิตฉันไว้นะคะ " " อืม แล้ว คุณเพชรไม่อยากกลับบ้านแล้วจะไปไหนเหรอคะ " สีหน้าแววตาหลุบลง แสดงความเป็นกังวลอย่างเห็นได้ชัด " ฉันไม่มีที่ไป ฉัน ... ขออยู่ที่นี่ได้มั้ยคะ ฉันทำงานได้ทุกอย่างเลยนะคะ ให้ฉันทำอะไรฉันทำได้หมด ฉันไม่เอาเงินเดือนก็ได้ ขอให้ฉันอยู่ที่นี่ นะคะ " สีหน้าแววตาอ้อนวอน " ไม่ได้ทำอะไรผิดมาใช่มั้ย " เฌอเอมถามอย่างไม่ค่อยแน่ใจนัก " ไม่ๆๆ ฉันไม่ใช่คนไม่ดีนะคะ ฉันรับรองได้ " อย่างว่า หน้าสวยขนาดนี้ แววตาใสซื่อปาเศร้าขนาดนี้ จะเป็นคนไม่ดีได้ยังไง " งั้นคุณต้องเล่านะว่าเกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมาวิ่งอยู่กลางป่าแบบนี้ " น้ำเพชรนิ่ง น้ำตาคลอ " ฉันถูกแม่เลี้ยงบังคับขายฉันให้ไปเป็นเมียน้อยเสี่ยเต๊นท์ วันที่เสี่ยเต๊นท์มารับ ระหว่างนั่งรถมากับเสี่ย ฉันแอบวิ่งหนีลงจากรถ แล้ววิ่งหนีไม่คิดชีวิต ไม่รู้ทิศทางด้วย รู้แต่ว่าต้องไปให้พ้นจากเสี่ยเต๊นท์ จนมาโผล่ที่นี่ ซึ่งฉันก็ไม่รู้ว่าที่ไหน พวกคุณช่วยฉันหน่อยนะ ฉันขอร้อง ขอฉันอยู่ที่นี่ ให้ฉันทำอะไรฉันยอมทุกอย่างเลย " สองสามีภรรยามองหน้ากัน รู้สึกเห็นใจในโชคชะตาของผู้หญิงตัวเล็กๆคนหนึ่ง จึงคิดว่า เพื่อมนุษยธรรม เราควรช่วย " ก็ได้ค่ะ มาเป็นผู้ช่วยพี่เหนือไปก่อน แล้วหลังจากนั้นค่อยว่ากัน " ทิศเหนือพยักหน้า น้ำเพชรยิ้มทั้งน้ำตา พร่ำพูดขอบคุณไม่ขาดปาก " ขอบคุณ ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากๆ ฉันจะไม่ลืมบุญคุณพวกคุณเลย " " เอาเถอะ อยู่ให้สบายใจนะ ไม่ต้องคิดมาก " เฌอเอมยิ้ม เป็นยิ้มที่เจือไปด้วยความสงสาร น้ำเพชรดีใจน้ำตาคลอ ' อย่างน้อยชีวิตนี้ก็ไม่ต้องไปทนทุกข์กับความไม่ยุติธรรมของแม่เลี้ยงอีกแล้ว ' **************** บ้านเกื้อนรากุล บ้านพ่อของน้ำเพชร คุณกองพล เกื้อนรากุล พ่อแท้ๆของน้ำเพชร อดีตมีภรรยาซึ่งก็คือแม่ของน้ำเพชร เสียชีวิตด้วยโรคมะเร็งตอนน้ำเพชรอายุได้ 6 ขวบ 1 ปีหลังจากภรรยาเก่าเสียชีวิตลง คุณกองพลจึงแต่งงานใหม่กับคุณมุกดา และมีลูกด้วยกัน 1 คน คือน้ำฟ้า น้ำเพชรถูกเลี้ยงมาไม่ต่างจากคนใช้ในบ้าน ทำทุกอย่างตามที่แม่เลี้ยงสั่ง แต่ให้เธออดมื้อกินมื้อ ของดีดีไม่เคยได้ตกถึงน้ำเพชรหรอก นอกจากของเหลือเดนที่น้ำฟ้ากินเหลือไว้ บางทีก็ไม่เหลือเธอก็ต้องกินข้าวเปล่า น้ำเพชรเรียนจบแค่ ม.6 เพราะถูกแม่เลี้ยงสั่งให้ออกมาทำงานที่บ้านไม่ให้เรียนต่อ ด้วยให้เหตุผลว่าเรียนไปก็เท่านั้นแหละ ในขณะที่น้ำฟ้าได้เรียนปริญญา ชีวิตที่ขาดแม่ มีพ่อก็เหมือนไม่มี ทำให้น้ำเพชรทนทรมานทั้งร่างกายและจิตใจมานานแสนนาน จนเมื่อมีเสี่ยร่ำรวยคนหนึ่ง ถูกตาต้องใจน้ำเพชร จึงเสนอเงินให้พ่อกับแม่เลี้ยง 10 ล้านแลกกับให้น้ำเพชรไปเป็นเมียน้อยเขา แน่ล่ะ เงินมันหอมหวาน แม่เลี้ยงตอบตกลงทันทีโดยไม่ถามความเห็นใคร แม่เลี้ยงจัดการยกเธอใส่พานให้เสี่ยเต๊นท์ทันทีที่เสี่ยเต๊นท์โอนเงิน 10 ล้านให้ แต่เมื่อน้ำเพชรหนีไปแล้ว ทำเอาเสี่นเต๊นท์โกรธมาก จึงกลับไปหามุกดาไปขอเงินคืนจากเธอ " นังนั่นมันหนีไปแล้ว คืนเงินฉันมา " " ตะ ตะ แต่ เรายกให้เสี่ยแล้วนะ ยื่นหมูยื่นแมวกันแล้ว เสี่ยจะมาขอคืนได้ยังไง " เสี่ยเต๊นท์โกรธจัด " มึงกล้าเล่นตุกติกกับกูเหรอ ถ้ามึงไม่คืนเงิน ก็ได้ งั้นก็เอาลูกสาวคนเล็กมึงมาแทน " น้ำฟ้าร้อนรนรีบหลบไปอยู่ข้างหลังผู้เป็นแม่ " ไม่ ๆๆ ไม่นะคะคุณแม่ " " อย่านะ น้ำฟ้ายังเรียนไม่จบเลย แล้วเรื่องอะไรฉันจะให้ลูกสาวฉันไปเป็นเมียน้อย " " อะไรนะ เมียน้อยเหรอ นี่คุณให้น้ำเพชรไปเป็นเมียน้อยเหรอ ไหนคุณบอกว่าเสี่ยเต็นท์ไม่มีเมียไง " สองแม่ลูกสะดุ้งตกใจหน้าซีด คุณกองพลพ่อของน้ำเพชรพึ่งรู้ว่าภรรยาของเขาส่งลูกสาวคนโตไปเป็นเมียน้อย เพราะคุณมุกดาบอกว่าเสี่ยเต๊นท์ไม่มีเมีย และเธอตกลงกับเสี่ยเต็นท์ว่าห้ามบอกเรื่องมีเมียกับสามีเธอ " เหอะ ไม่ต้องพูดมาก คืนเงินมา ไม่งั้นก็เอาลูกสาวคนเล็กของแกมาให้ฉัน " " คืนๆๆ คืนจ๊ะ " เมื่อไม่มีทางเลือก คุณมุกดาจำต้องคืนเงินให้เสี่ยเต๊นท์อย่างเสียดาย " ก็แค่เนี้ย " ก่อนจากไปเสี่ยเต๊นท์หันมาพูดกับคุณกองพลเหมือนเย้ยหยัน " น่าสงสารลูกสาวคุณนะ แม้แต่พ่อแท้ๆก็ปกป้องลูกสาวตัวเองไม่ได้ " ทำเอากองพลสะอึก ในขณะที่คุณมุกดาโกรธแค้นน้ำเพชรมาก จนต้องหันไปลงกับผู้เป็นสามี " เพราะนังนั่นคนเดียวเชียว ฉันอยากจะบ้าตาย เงินได้มายังไม่ทันได้ใช้เลย ต้องคืนเค้าแล้ว โถ่วเอ๊ย!! " " ใช่ค่ะ ฟ้าว่าจะไปเที่ยวต่างประเทศซะหน่อย อดเลย เพราะยัยน้ำเพชรคนเดียวเลย " มุกดา และน้ำฟ้า แม่เลี้ยงและน้องสาวคนละแม่ของน้ำเพชร บ่นออกมาอย่างอารมณ์เสียที่ลูกเลี้ยงหนีไป ทั้งที่รับเงินเเสี่ยมาแล้ว " ยังจะมาพูดอีกเหรอ เธอหลอกให้น้ำเพชรไปเป็นเมียน้อย ถ้าฉันรู้ ฉันจะไม่ยอมให้ลูกไปหรอก " คุณกองพลเดินออกไปอย่างโกรธจัด นึกเป็นห่วงลูกสาวคนโต ผู้เป็นพ่อแท้ๆของน้ำเพชรเองก็ไม่คิดว่าลูกสาวจะกล้าหนี เพราะนางไม่มีญาติพี่น้องที่ไหนอีกแล้ว