สองอาทิตย์ต่อมา….
การค้นหาซากทางทะเลยังคงดำเนินมาเรื่อย ๆ และเพราะว่าเป็นเกาะส่วนตัวทำให้ผู้คนไม่สามารถเข้าถึงได้ บวกกับเงินที่ยัดไว้จำนวนมากเพื่อไม่ให้เป็นข่าว
แม้ว่าจะมั่นใจ 99% ว่าตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ยังไงก็ไม่มีทางไว้ชีวิตคนที่ทำให้ตระกูลเดือดร้อน แต่ลึก ๆ ในใจของผมก็ยังหวังว่าอ้อมรักยังไม่ตาย ถ้าไม่เจอเศษซากที่ยืนยันว่าเป็นเธอ ผมจะไม่ปักใจเชื่อเด็ดขาดว่าเธอจากผมไปแล้ว
จากไปในอีกภพอีกโลก โลกที่ไม่มีผม โลกที่อ้อมรักต้องการให้เป็นแบบนั้น และวันนี้ดูเหมือน 1% ของผมจะหมดไปเมื่อลูกน้องของผมรายงานมาว่าเจอของบางอย่างที่ยืนยันได้ว่าเศษชิ้นส่วนร่างที่ติดอยู่ในเรือคืออ้อมรัก
รูปที่ลูกน้องส่งมาให้ผมดูทำเอาผมไปไม่เป็น ทำอะไรไม่ถูก แม้ไม่อยากยอมรับ แต่ก็ต้องรับมันให้ได้
“นี่ครับเฮีย” ไอ้พิชยื่นของที่ยืนยันว่าชิ้นส่วนที่เจอนั้นคืออ้อมรักมาให้ผมดู หลังจากที่ทำความสะอาดอย่างดีแล้ว ผมมองไปที่ของสิ่งนั้
