“ผมไม่ยอมให้ลูกสาวผมคบกับลูกชายของพวกคุณหรอกนะ จะกลับไปดีๆหรือจะให้ผมโทรแจ้งตำรวจ คุณโทรแจ้งตำรวจเดี๋ยวนี้”
ไม่ว่าจะพูดยังไง ทางฝั่งคาร์มิลก็ไม่ยอมกลับ
พ่อของณัชชาจึงเตรียมโทรแจ้งตำรวจ
“คุณพอครับ อย่าทำแบบนี้เลยครับ ผมกับณัชชาเรารักกันจริงๆ”
แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าพ่อของณัชชาจะใจอ่อนเลย
“พ่อว่าเรากลับกันก่อนเถอะคาร์มิล ไว้เดี๋ยวรอให้ฝั่งนี้เขาใจเย็นก่อน แล้วเดี๋ยวพ่อมาขอน้องให้ใหม่”
รามิลกอดคอลูกชาย ดึงหวังจะให้กลับไปที่รถ
“ไม่ครับ ถ้าไม่มีณัชชาผมจะนอนหลับได้ไงครับ เราเคยนอนกอดกันทุกคืน ถ้าคุณพ่อไม่อนุญาตผมก็จะนอนอยู่นี่”
คาร์มิลยังดื้อดึงไม่ยอมกลับ
“เมื่อกี้มึงว่าไงนะ มึงนอนกับลูกสาวกูทุกคืนเหรอ คุณไปเอาปืนมาให้ผม”
ได้ยินคาร์มิลพูดแบบนั้น พ่อของณัชชาก็เดือดปุดๆ ให้เมียไปหยิบปืนมาให้ หมายจะเป่าหัวไอ้คนที่มันบังอาจย่ำยีลูกสาวของตัวเอง
“ใจเย็นๆเถอะนะคะคุณ อย่าถึงขั้นต้องฆ่าต้องแกงกัน
