“ทำอะไรคะ”
หลังจากอาบน้ำเสร็จ ณัชชาก็เดินมาหาเขาที่ระเบียงห้องนอน ที่กำลังนั่งจิบไวน์อยู่ และมองดูวิวทิวทัศน์สวยงามบริเวรรอบบ้าน
“มานี่สิ”
ร่างหนาที่พันเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียว ดึงเธอให้นั่งบนตัก พร้อมท่อนแขนแกร่งโอบเอวเล็กเอาไว้ พร้อมยื่นแก้วไวน์ให้เธอดื่ม
“นึกครึ้มอะไรคะถึงได้ดืม”
เธอรับเอาแก้วไวน์มาและจิบเบาๆ
“ถ้าพี่อยู่ที่บ้านพี่ชอบดื่มแบบนี้แหละ อันนี้ไวน์ที่บริษัทพี่เอง บ้านเรามีสวนองุ่น และก็ไร่สตอเบอรี่ เอาไว้พี่พาไปเที่ยวนะ”
เขาบอกคนตัวเล็กพร้อมหอมไปที่ซอกคอขาวเนียนเบาๆ
“จริงเหรอคะหนูอยากไปจัง พี่ไปบ่อยรึเปล่า”
พูดไปคนตัวเล็กก็ยิ้มไป ตอนนี้มีความสุขมากเหลือเกิน
“ไว้พี่พาไปครับ เห็นที่ว่างเปล่าตรงนั้นไหม”
คาร์มิลชี้ให้ณัชชาดูที่ว่างเปล่าแปรงสวย ที่อยู่ไม่ไกลจากบ้านเขานัก
“เห็นค่ะทำไมเหรอคะ”
เธอมองตามที่เขาชี้ให้ดู ปากเล็กก็ถามเขาไปด้วย
“พี่ให้คุณลุงเริ่มดำเนินการสร้า
