“คิดอะไรได้ล่ะคะ คนเอาแต่ใจอย่างลูกชายคุณน่ะ ฉันว่ามีแต่จะมาทำให้ลูกสาวฉันไม่สบายใจล่ะสิ” คุณจอมทัพหัวเราะในลำคอ
“ดูท่าคุณจะรักหนูดอกแก้วมากนะเนี่ย มาอยู่ด้วยไม่ถึงเดือนก็ห่วงมากกว่าลูกตัวเองเสียแล้ว”
“แน่นอนค่ะ หนูดอกแก้วเป็นคนดี กตัญญูรู้คุณบุพการี อยู่แบบเจียมตัว ไม่เรียกร้องอยากได้อะไรจากเราเลย ทั้งที่ในท้องมีหลานของฉันอยู่ทั้งคน กลับไม่คิดเอามาเป็นข้อต่อรองใดๆ แล้วดูสิ ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ ฉันแทบไม่ต้องทำอะไรเลย หนูดอกแก้วจัดการให้เกือบหมด ทั้งดูแลสั่งงานเด็กในบ้าน ทั้งเรื่องทำชาเปลือกส้มกับน้ำลิ้นจี่ของฉันน่ะ แบบนี้ไม่รักไม่หลงก็ไม่รู้จะว่าไงแล้วค่ะ”
“รักได้หลงได้ แต่อย่าคิดพรากผัวพรากเมียออกจากกันล่ะ” คุณจอมทัพเย้าภรรยาขำๆ จึงได้รับค้อนวงเล็กไปหนึ่งวง
“ฉันรู้หรอกน่าคุณจอม ก็แค่อยากดัดนิสัยเอาแต่ใจของลูกชายคุณเท่านั้นเอง อยากให้ตาทัพรู้ใจตัวเอง มีอะไรก็พูดกันดีๆ ไม่ใช่เอาตัวเองเป็
