“ฮื้อ! เสร็จแล้วค่ะ” พวงดอกแก้วเกาะบ่ากว้างไว้ เบี่ยงหน้าหลบจมูกปากของเขาเป็นพัลวัน
“คุณยังไม่ได้ถอดกางเกงในให้ผมเลยนะ ตรงนั้นยังไม่ได้ทำความสะอาดเลย” เขากระซิบบอกเสียงกระเส่าสั่น
“ถะ...ถอดเองสิคะ” พวงดอกแก้วซุกหน้ากับอกกว้าง ปิดบังเนื้อตัวจากสายตาคมวาวด้วยการแนบตัวไปกับร่างใหญ่
“เจ็บแขน” ใบหน้าขาวนวลเงยขึ้นมองเขาอย่างไม่เชื่อถือ
“เมื่อกี้ยังถอดให้คนอื่นได้เลย แล้วของตัวเองทำไมจะถอดไม่ได้ล่ะคะ” ฐานทัพยิ้มเจ้าเล่ห์กับข้อโต้แย้งของคนตัวเล็ก
“ก็ของคนอื่นมันน่าดูกว่าของตัวเองนี่น่า เลยมีแรงจูงใจให้รีบถอด”
“คุณทัพ!”
“นะครับคนเก่ง ช่วยผมหน่อย” ฐานทัพจับมือคนขี้เขินมาแตะตรงขอบกางเกงชั้นในของตนเอง สายตาคมปลาบสะกดให้หญิงสาวทำตามอย่างที่เขาต้องการจนได้ พวงดอกแก้วอยากจะเขกหัวตัวเองนักที่ตกหลุมพรางของเขา เสียงออดอ้อน และสายตาสะกดจิตของเขาทำให้เธอหลงกลทำทุกอย่างตามที่เขาต้องการ รู้ตัวอีกทีก็ตอนท
