“โอ๋ๆ ไม่เอาไม่ร้องนะครับ กอดๆ จุ๊บๆ” ปฐพีปลอบใจภรรยาโดยไม่เกรงใจสายตาหลายคู่ที่จ้องมองผ่านหน้าจอโทรศัพท์อยู่
“อาโปท้องโตมากแล้วนะครับ เดินทางไกลบ่อยๆมันอันตราย ผมเป็นห่วงคุณกับลูก” พวงดอกแก้วมองดูท่าทางที่ชายหนุ่มเอาใจเพื่อนแล้วพลอยยิ้มไปด้วย พราวชมพูแบะปาก ห่วงหรือหวงกันแน่
“อาโป ดอกแก้วสบายดี พราวก็อยู่ด้วย ไม่ต้องห่วงดอกแก้วนะ เดี๋ยวอีกสองสามวันก็จะกลับไปอยู่กรุงเทพแล้ว” พวงดอกแก้วค่อยๆเล่าเรื่องราวในชีวิตให้เพื่อนฟัง เธอรู้ว่าสายธารรักและเป็นห่วงเธอมาก แต่ตอนนี้เธอมีความสุขดี ไม่อยากให้คนท้องโตมาพลอยเป็นกังวลไปกับเพื่อนคนนี้
“ไม่ต้องห่วงหรอกอาโป ทุกอย่างเรียบร้อยดี ดอกแก้วกับคุณทัพจดทะเบียนสมรสกันแล้ว เป็นสามีภรรยากันถูกต้องตามกฎหมาย และก็นี่ไงแหวนแต่งงาน” พราวชมพูบอกให้เพื่อนสบายใจอีกคน หญิงสาวจับมือของพวงดอกแก้วขึ้น อวดแหวนเพชรวงเล็กน่ารักที่สวมอยู่นิ้วนางของเพื่อน
“ยินดีด้วยนะด
