วงแขนแกร่งกอดร่างนุ่มนิ่มไว้แนบอก ฐานทัพจูบขมับสวยชื้นเหงื่อเบาๆ ลูบไล้แผ่นหลังเปลือยเปล่าอย่างแสนรัก นี่เขายังไม่ได้บอกภรรยานี่นา ว่าเขาหวั่นไหวกับเธอมาตั้งแต่ครั้งแรกที่พบเจอแล้ว และเขาก็ยังไม่ได้บอกเธอด้วยว่าเฝ้าตามหาเธอมานานจนเกือบท้อ แล้วเขาบอกเธอหรือยังนะว่าภาพข่าวที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องกลายมาเป็นนกน้อยในกรงทองของเขานั้น เป็นฝีมือเขาเอง
ฐานทัพระบายยิ้มเจ้าเล่ห์เต็มใบหน้า กอดกระชับร่างในอ้อมแขนให้แน่นขึ้น เขาไม่ได้เป็นคนหลอกลวงนะ ทุกอย่างที่ทำไปมีหัวใจเป็นเดิมพัน เขาแค่อยากได้เธอมาไว้ข้างกายแบบนี้เท่านั้นเอง
“หนีไม่พ้นแล้วนะ ดอกแก้วของผม”
บทส่งท้าย
“ป้าทิพขา วันนี้ดอกแก้วอยากทานบัวลอยไข่หวานจังเลยค่ะ” พวงดอกแก้วเข้าไปกอดอ้อนผู้สูงวัยถึงในครัว ป้าทิพลูบแขนที่กอดรัดตัวเองจากด้านหลัง ส่ายหน้ายิ้มๆ
“อ้อนแบบนี้ป้าจะใจร้ายไม่ทำให้ทานได้หรือคะ ไปนั่งรอที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะคะ เรียบร้อ
