“ผมเป็นห่วง ห่วงคุณ ห่วงลูก”
“ดอกแก้วสัญญาค่ะ ว่าจะดูแลตัวเองกับลูกให้ดี คุณทัพไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ” พวงดอกแก้วเงยหน้าขึ้นสบตาสามี
“ผมรักคุณนะดอกแก้ว”
“ดอกแก้วก็รักคุณทัพค่ะ” พวงดอกแก้วโน้มลำคอแกร่งลงมา จนใบหน้าชิดกัน ประกบริมฝีปากมอบจูบหวานๆให้เขาเพื่อเอาใจไถ่โทษ มือหนาลูบไล้ไปตามร่างอวบอิ่ม สัมผัสอย่างแสนรักและหลงใหล
“อาบน้ำนะคะ ดอกแก้วอาบให้” เมื่อถอนจูบออกมา หญิงสาวก็ยิ้มหวาน ออดอ้อนต่อทันที
“หิว” เสียงสั่นพร่าของสามีทำให้พวงดอกแก้วยิ้มเขิน แก้มนวลแดงปลั่ง
“ป้าทิพทำกับข้าวยังไม่เสร็จเลยค่ะ” หญิงสาวเสพูดเรื่องอื่น แต่มือบางลูบล้วงเข้าไปในสาบเสื้อที่แยกออก ใช้เล็บกรีดไปบนผิวเนื้อแน่นของสามีอย่างยั่วยวน ฐานทัพซี้ดปาก รีบจับมือซุกซนของภรรยาไว้ทันที
“หิวดอกแก้ว” กระซิบเสียงพร่าแล้วตะโบมจูบอีกครั้ง
“รับปากมาก่อนว่าจะไม่โกรธ ไม่โมโห ไม่เอ็ดป้าทิพ” พวงดอกแก้วรีบขอให้เขารับปากในตอนที่เธ
