วิเวียนเดินนำคนตัวสูงไปยังร้านขายเสื้อผ้าบุรุษ จูงแขนลากคนตัวโตกว่าเดินตามหลังวนไปวนมาบริเวณชั้นห้าของห้างสองสามรอบ
เธอกำลังมองหาแบรนด์ที่คิดว่าเข้ากันกับบุคลิกของแลนซ์ อย่างน้อยเขาได้สวมเสื้อผ้าที่เข้ากับลุคตนเองอาจทำให้มีความมั่นใจเพิ่มขึ้น
กระทั่งมาหยุดหน้าแบรนด์เสื้อผ้าป้ายหน้าร้านเป็นสีขาวดำหรูหรา สื่อเอกลักษณ์ถึงความทันสมัย เรียบง่าย สะอาด เย้ายวนแต่มีสไตล์
แบรนด์นี้แหละเหมาะกับเขา
“เสื้อผ้าวันไปงานเลี้ยงใครเป็นคนเลือกให้” ดูจากสภาพที่แต่งตัวมาหาเธอวันนี้แล้ว คืนนั้นเขาไม่ได้เป็นคนเลือกเองแน่ๆ
เธอถามหลังจากพนักงานพามานั่งรอการเทกแคร์บริเวณโซฟาหนังสีดำเรียบหรู สีหน้าตื่นเต้นของแลนซ์บ่งบอกว่าไม่เคยชินกับบรรยากาศโดยรอบทั้งที่เป็นถึงเจ้าของห้างสรรพสินค้าแห่งนี้
ความจริงเศรษฐีหนุ่มไม่เคยมีโอกาสได้เดินชมร้านค้าที่มาเช่าพื้นที่ในห้างตนเองขายของเลยด้วยซ้ำ เพราะส่วนมากพ่อบ้านเป็นคนจัดกา
