การไม่ได้เป็นคนรวยแล้วมันลำบากแบบนี้นี่เอง…
วิเวียนตื่นแต่เช้าเพื่อรอรถขนย้ายเข้ามารับกล่องพัสดุขนาดใหญ่ไปยังเมืองใหม่ วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เธอจะอยู่ในริเวิร์นเดล ตามด้วยการนั่งรถไปที่กรมยานยนต์และธนาคารเพื่อทำเรื่องอัปเดตที่อยู่ใหม่ กว่าทุกอย่างจะเรียบร้อยก็หมดเวลาไปค่อนวัน
มื้อเช้ายังไม่ตกถึงท้องด้วยซ้ำ…
‘ปิ๊นๆ’
รถสปอร์ตสีดำขับเข้ามาจอดขวางหน้าในขณะที่กำลังตัดสินใจว่าจะเข้าร้านสะดวกซื้อหรือร้านฟาสต์ฟู้ดฝากท้อง เพียงแค่กระจกรถค่อยๆ เลื่อนลง ผมสีเงินสะดุดตาก็เด่นเป็นสง่าจนนึกออกว่าคนขับเป็นใคร
“ไปไหน” คริสเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามประสาคนเย็นชา
คนตัวเล็กยืนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจตอบไปตามความจริง
“กินข้าว”
“ไปด้วย ขึ้นมา”
“…”
“เร็วดิ๊! ตำรวจจะจับแล้วเนี่ย”
คริสชี้ให้ดูป้ายด้านหลังที่เขียนว่า ‘ห้ามจอด’ เธอจึงจำต้องเปิดประตูเข้าไปนั่งในรถอย่างไร้ทางเลือก
ลูกชาย
