วิเวียนกลับมาอยู่ที่ริเวิร์นเดลได้ราวๆ หนึ่งสัปดาห์ ชีวิตประจำของเธอแตกต่างจากเดินโดยสิ้นเชิง
เมื่อก่อนในทุกวันของการลืมตาตื่นขึ้นมา เธอมักจะนั่งนึกว่าวันนี้ต้องทำอะไร ก็อย่างว่า...ชีวิตที่ผ่านมาของวิเวียน วิลกินไร้แบบแผน มีชีวิตด้วยการใช้เงินพ่อไปวันๆ แลกกับการทำตามคำสั่งของชาร์ค แต่ตอนนี้ไม่ใช่ ตั้งแต่เธอเข้ามาอยู่ในคฤหาสน์เซอร์ล็อต ในตอนเช้าตรู่ของทุกวันผ้าม่านในห้องนอนจะถูกเปิดอัตโนมัติ
โดยฝีมือของโรเบิร์ต...
ให้ตาย...โชคดีที่เมื่อคืนอากาศเย็น หลังจากเมกเลิฟกับแลนซ์จนหลับไปหนึ่งรอบ วิเวียนตื่นขึ้นมาเพราะอากาศหนาวจึงควานหาชุดนอนมาสวม
ว่าที่ผัวของเธอเป็นเด็กอนุบาลที่ต้องมีผู้ปกครองมาปลุกถึงเตียงทุกวันเลยหรือไง
“โรเบิร์ต ต่อไปไม่ต้องเข้าห้องมาปลุกแลนซ์แล้วนะ ฉันจะปลุกเขาให้เอง”
คนตัวเล็กลุกขึ้นมานั่งพร้อมเอ่ยปากด้วยน้ำเสียงจริงจัง พ่อบ้านวัยชราที่เพิ่งจะรวบผ้าม่านผูกเก็บเรียบร้อยทำท
