เป็นห่วงผมหรอ

** คำเตือน❗️เรื่องนี้เป็นเพียงเรื่องที่แต่งขึ้นจากจินตนาการของนักเขียน มีเรื่องที่เกี่ยวข้องกับความเชื่อและสิ่งลี้ลับเหนือธรรมชาติ ขอให้ผู้อ่านโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านครับ🩷 “ บอสนอนพักฟื้นอยู่ที่ห้อง VVIP ฉันบนสุดครับ เป็นหนึ่งในเครือข่ายธุรกิจของนายหญิงใหญ่ ” ตอนนี้เราเข้ามาอยู่ในลิฟต์ของโรงพยาบาลคิงเพื่อจะขึ้นไปบนชั้นที่คุณลูเซียโนนอนพักฝื้นอยู่ หงึก หงึก “ แสดงว่าบอสรวยมากเลยใช่ไหมคะ ” “ หึ จะว่างั้นก็ได้ครับ ” ( … ) “ เป็นอะไรคะบอส ตื่นเต้นหรอคะ ” ( ไม่รู้สิ ผมไม่รู้ว่าต้องรู้สึกยังไง ) “ … ” ( เป็นห่วงผมหรอ ) “ ห่วงค่าจ้างค่ะ ” ( หึ ) ติ๊ง “ ถึงแล้วครับ ” เมื่อประตูลิฟต์เปิด มองตรงไปเป็นทางเดินยาวขาวสะอาดตามีประตูห้องพักเพียงแค่ห้าห้องบนชั้นนี้ แปลว่าห้องบนชั้นนี้ต้องกว้างมากๆแน่ ไม่ก็ต้องหรูมากๆแน่เลยนี่โรงพยาบาลหรือโรงแรมกันล่ะเนี่ย “ ค่ะ ” ( … ) “ ห้องพักฟื้นบอสอยู่ห้องสุดท้ายครับ ” ตึก ตึก ตึก “ รบกวนคุณไอล่ารอผมข้างหน้าห้องสักครู่นะครับ ” “ ได้ค่ะ ” ฉันหันไปมองคุณลูเซียโนที่ยืนเอามือล้วงกระเป๋ากางเกงสแลกขายาวดำ เขาอยู่ในชุดสบายๆกับเสื้อเชิ้ตสีขาวที่คุ้นตาที่ฉันเห็นเขาในทุกๆวัน ท่าทางของเขาดูสบายๆก็จริงแต่ฉันกลับสังเกตเห็นความกังวลบนสีหน้านิ่งเรียบของเขา “ บอส ” ( ผมไม่เป็นอะไรไอล่า ) “ … ” แกร๊ก “ เชิญครับคุณไอล่า ” ( … ) ฉันเดินตามหลังคุณเจมส์เข้ามาให้ห้องพักฟื้นของคุณลูเซียโน ภายในห้องถึงแม้ว่าจะเป็นห้องพักฟื้นของโรงพยาบาลแต่ด้านในกลับตกแต่งอย่างหรูหรา เครื่องอำนวยความสะดวกครบครันมากจนคล้ายกับพักอยู่ในโรงแรมหรูระดับหลายดาวเลย พอเดินต่อไปเรื่อยๆก็พบเข้ากับหญิงวัยกลางคนดูน่าเกรมขาม กำลังนั่งอ่านหนังสือรออยู่ที่โซฟาหรู เธอแต่งกายด้วยชุดเดรสสีขาวสะอาดตา คำว่าผู้ดีและทรงพลังตะโกนออกมาเลย ขนาดมองเห็นเพียงแค่เสี้ยวใบหน้ายังรู้เลยว่าท่านจะต้องสวยมากๆ ถ้าให้เดาท่านคือคุณนายใหญ่คุณแม่ของคุณลูเซียโนแน่ๆ ส่วนเบื้องหน้าของผู้หญิงคนนั้น มีร่างของผู้ชายสูงใหญ่ผมสีเทาสว่างนอนหายใจสม่ำเสมอ คล้ายกับคนกำลังนอนหลับ ใบหน้าหล่อลูกครึ่งผิวขาวซีด จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบมองยังไงก็หล่อแบบกระชากวิญญาณ รอบเตียงผู้ป่วยมีเครื่องมือแพทย์มากมาย ทั้งสายน้ำเกลือ เครื่องวัดชีพจร แต่ก็ไม่ได้มีเครื่องช่วยหายใจใดๆ บอสเหมือนคนนอนหลับทั่วไป มีเพียงแค่ใบหน้าของเขาที่ดูซูบลงเล็กน้อย “ นายหญิงครับ ” “ หืม ” “ มาแล้วครับ ” คุณนายใหญ่ที่นั่งก้มหน้าอ่านนิตยสารในมือไม่แม้แต่เงยหน้าขึ้นมามองพวกเราเลยด้วยซ้ำ ท่าคงไม่ไว้ในการปรากฏของฉันแน่ๆ เอาล่ะไอล่ารีบคิดแผนดีๆออกมาซะ หงึก คุณเจมส์พยักให้กับฉันเป็นการส่งสัญญาณให้ฉันทักทายคุณนายใหญ่ “ สะ สวัสดีค่ะคุณนายใหญ่ ” “ อืม เห็นแล้วใช่ไหมคนที่เธออยากเจอน่ะ ” ( … ) ฉันเหล่ตาไปมามองคุณเจมส์กับคุณลูเซียโนสลับกันเชิงขอความช่วยเหลือ แต่พวกเขาทำได้เพียงแค่ยืมมองฉันกับคุณนายใหญ่อย่างเงียบๆ เหมือนต่างฝ่ายก็เกรงใจคุณนายใหญ่เช่นกัน “ ค่ะ ” ฟึ่บ ภายในห้องเงียบมาก เงียบจนได้ยินเสียงของเครื่องปรับอากาศ ยิ่งบวกกับเครื่องมือแพทย์และเสียงพลิกหน้ากระดาษนิตยสารของคุณนายใหญ่นั่นแล้วด้วยยิ่งทำให้สถานการณ์มันกดดันมากขึ้นไปอีก โอ้ยไอล่าเครียด จะบ้าตาย ฉันเครียดจะแย่อยู่แล้ว แล้วสองคนข้างๆฉันตัวใหญ่ซะเปล่าแต่กลัยช่วยอะไรฉันไม่ได้เลย “ เป็นอะไรกับลูกชายฉันล่ะ ” น่ะสิๆเป็นอะไรนะ เร็วเข้าไอล่าๆ โอ้ยไม่รู้ด้วยแล้ว “ แฟนค่ะ “ “ 0.0 ” ( หึ ) “ ฉะ ฉันเป็นแฟนคุณลูเซียโนค่ะ ” ปึก “ เหอะ! อย่างลูกชายฉันน่ะหรอจะมีแฟน ” คุณนายใหญ่ปิดหนังสือนิตยสารในมือก่อนจะกระแทกลงกับโต๊ะอย่างแรงก่อนจะหันมามองหน้าฉันอย่างเอาเรื่อง มีเพียงคุณลูเซียโนเท่านั้นที่กำลังยืนระบายยิ้มมุมปากอย่างชอบอกชอบใจกับคำตอบที่เขาเคยเสนอให้ฉันใช้พูดเมื่อคราวก่อน ขวับ “ หนู! ” “ คุณป้า! ” นี่คือป้าลักษณ์คนที่ฉันเจอที่ศาลประจำบริษัทเป็นประจำคนนั้นนี่นา “ ครับ? ” “ ตายล่ะ ไม่น่าล่ะป้าถึงเจอหนูที่บริษัทของลูซ ” “ เอ่อ คุณป้าไม่สิคุณนายใหญ่เป็นแม่ของคุณลูเซียโนหรอคะ ” “ คุณนงคุณนายอะไรกันเรียกแม่นั่นแหละเราเป็นแฟนตาลูซนี่นา มาๆมานั่งนี่ ” ส่าย ส่าย “ คุณนายคะหนูขออธิบายค่ะ ” ฟุ่บ “ นั่งๆลูก ถ้าเรียกคุณนายแม่จะโกรธแล้วนะคะ ” “ ไม่ค่ะๆ จริงๆแล้ว เอ่อ ” ( หึ แม่ไม่ฟังคุณหรอก ) คุณลูเซียโนเดินไปนั่งบนเตียงผู้ป่วยที่ร่างของเขาเองกำลังนอนอยู่ เขานั่งกอดอกมองมายังฉันที่กำลังโดนแม่ของเขาดึงให้ไปนั่งบนโซฟาตัวเดียวกัน “ ไหนคะอธิบายอะไรคะ ” “ จริงๆหนูไม่ได้เป็นแฟนกับคุณลูเซียโนค่ะ ” “ อ่าวไม่เป็นไรค่ะ งั้นมาเป็นลูกสาวป้าแทนก็ได้ค่ะ ” “ คะ? ” “ งงอะไรคะ ป้าน่ะรู้สึกถูกชะตากับหนูไอล่าตั้งแต่แรกเห็นเลยนะคะ ” “ รู้จักกันอยู่แล้วหรอครับ ” “ จ้ะ แต่พูดไปเราก็ไม่เข้าใจหรอกตาเจมส์ พวกผู้ชายน่ะเขาเข้าใจอะไรยากค่ะ ” “ ค่ะคุณนะ คุณป้า ” “ ป้าก็ป้าค่ะลูกสาว แล้วหนูมีเรื่องอะไรถึงอยากมาเยี่ยมลูซหรอ ถ้าหนูไม่ได้คบหากันอยู่ ” “ … ” “ … ” ( … ) “ คะ ว่ายังไงคะ ” “ หนูไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนดีนะค่ะ ” “ ไม่เป็นไรค่ะ ค่อยๆเล่าก็ได้ค่ะ ” “ คุณป้าจำเรื่องในตอนคนั้งแรกที่เราเจอกันได้ไหมคะ ” “ ค่ะที่ศาลประจำบริษัทลูซใช่ไหมคะ ” “ ใช่ค่ะๆ จำเรื่องที่หนูบอกได้ไหมคะ ” “ ค่ะ ที่หนูบอกว่าสถานที่ดีๆตรงนี้ทำไมถึงเอามาทำเป็นพื้นที่ให้สูบบุหรี่ใช่ไหมคะ ” “ ใช่ค่ะ พอหนูบอกคุณน้าแบบนั้นไปจู่ๆทางบริษัทก็เปลี่ยนย้ายที่สูบบุหรี่ไปไว้ที่อื่นแทนใช่ไหมล่ะคะ จากนั้นคุณป้ารู้สึกยังไงบ้างคะ มีเรื่องอะไรเปลี่ยนแปลงไหมคะ ” “ ก็รู็สึกว่าสุขภาพดีขึ้นะคะ ตาลูซน่ะชอบทำงานจนดึกดื่นทุกวันแล้วก็ไม่ยอมกลับมานอนที่บ้านเขาชอบนอนที่บริษัทแทนเห็นบอกว่าช่วงนั้นหลับได้ลึกขึ้นค่ะ ” คุณป้าทอดสายตาอบอุ่นไปยังลูกชายของตนที่นอนไม่รู้สึกตัวบนเตียงของผู้ป่วย สายตาของผู้เป็นแม่ที่ห่วงใจลูกสุดดวงใจ มันอบอุ่นอย่างนี้สินะ คุณป้าท่านก็คงปวดใจน่าดู ที่ลูกชายดันมาล้มป่วยคล้ายนอนรอความตายแบบนี้ “ หนูคงได้ยินเรื่องของพี่เขามาบ้างแล้วสิสะคะ คุณหมอบอกกับป้าว่ากระสุนไม่ได้โดนจุดสำคัญ เพียงแค่ผ่าตัดเอากระสุนออกแล้วนอนพักฟื้นสักวันสองวันเดี๋ยวก็กลับบ้านได้ แต่ดูตาลูกตัวดีของป้าสิ จะเข้าเดือนที่สี่อยู่แล้ว ยังไม่ยอมตื่นมาหาแม่แก่ๆคนนี้เลย ” ( คุณแม่ครับ ) “ เห้อ ถ้าเอาแต่ออกไปเที่ยวเล่นอย่างนี้ หัวอกคนเป็นแม่จะทำยังไงได้ล่ะ ป้าเอาแต่เฝ้ารอปฏิหารให้เกิดกับลูกชายของป้าอยู่ทุกวัน ” คุณป้าท่านคงมาอยู่ดูแล้วคุณลูเซียโนตลอดเวลาเลยสินะเพราะพักหลังๆฉันไม่เจอท่านเลยทีาบริษัทอีกทั้งท่านก็ยังดูผอมลงไปเล็กน้อยอีกด้วย “ … ” “ เอาแต่เฝ้ารอ ถ้าคนที่นอนอยู่ตรงนั้นเป็นป้าแทนตาลูซได้ก็คงดี ” ( แม่ครับผมขอโทษ ) “ คุณนายอย่าพูดอย่างนั้นสิครับ ” “ ใช่ค่ะคุณป้า อย่าพูดอย่างนั้นเลยนะคะ ถ้าคุณลูเซียโนมาได้ยินเข้าคงเสียใจแย่เลยค่ะ คุณป้าต้องเข็มแข็งเพื่อคุณลูเซียโนนะคะ ” ฉันกุมมือของคุณป้าเอาไว้เพื่อให้กำลังใจท่านอีกแรง ตอนแรกฉันลังเลว่าควรจะพูดเรื่องนี้ออกไปยังไงดีแต่ฉันตัดสินใจได้แล้วล่ะ ไม่ว่าคุณป้าจะเชื่อฉันหรือไม่ฉันจะทำให้สุดความสามารถของฉันและฉันก็จะใช่ความจริงใจเข้าแลก “ ป้าขอบใจหนูมากๆเลยนะจ้ะ ” “ ยินดีค่ะคุณป้า ส่วนเรื่องที่หนูจะพูดดังต่อไปนี้คุณป้าจะเชื่อหรือจะไม่เชื่อหนูก็ได้นะคะ ” “ ค่ะหนูพูดมาได้เลยค่ะ ” “ เรื่องที่บอกว่าไม่อยากให้จุดสูบบุหรี่อยู่ตรงศาลประจำบริษัทลูซนะค่ะ คนที่บอกหนูจริงๆแล้วคือคุณลุงเจ้าที่เองค่ะ ” “ มะ หมายความว่ายังไงคะ ” “ หนูมองเห็นสิ่งที่คนอื่นมองไม่เห็นค่ะ หนูมองเห็นคุณลุงเจ้าที่ ” “ … ” “ … ” “ รวมถึงมองเห็นคุณลูเซียโนด้วยค่ะ ”