“มีเมียสวย เลยอดใจมองไม่ได้”

เมื่อฉันตรวจความเรียบร้อยของตัวเองแล้ว หมุนสายตาเช็กกระจกครั้งสุดท้าย ก่อนจะไปหยิบกระเป๋าสะพายข้าง แล้วเปิดประตูห้องเดินลงไปชั้นสองของบ้านด้วยความหิวเล็กน้อย คิดว่าจะหาอะไรกินรองท้องสักหน่อย แต่พอฉันก้าวลงมาถึงชั้นสอง…ตาค้างทันที! ภาพตรงหน้าทำให้ฉันตกใจไม่น้อย เพราะพี่แทนไทกำลังนั่งคุยกับพ่อฉัน จิบกาแฟอยู่ด้วยกัน โอ๊ย! นี่มันอะไรกันเนี่ย เป็นภาพที่แปลกตายิ่งกว่าความฝันตอนเช้าเสียอีก แค่เมื่อวานคุยกันยังไม่ถึงครึ่งชั่วโมง แต่ตอนนี้กลับดูเหมือนทั้งสองคนสนิทกันอย่างกับรู้จักกันมานาน…หัวใจฉันเต้นแรงขึ้นอย่างไม่รู้ตัว ฉันยืนนิ่งอึ้งอยู่สักพัก รู้สึกเหมือนหัวใจเต้นแรงขึ้นทุกวินาที ความสงสัยผสมกับความเขินที่ไม่รู้จะทำยังไงต่อก่อนพ่อจะหันมามองและเรียกฉันด้วยน้ำเสียงเข้มขรึมปนหงุดหงิดเล็กน้อย “อ้าว มัวยืนทำอะไรอยู่ ไอแทนมันมารอรับนานแล้วนะเนี่ย” ฉันชะงัก มือเล็กกำกระเป๋าสะพายแน่น พลางแอบมองพี่