“มีเรื่อง”

หลังจากที่นุ่นลงจากรถไป ผมรีบเปิดประตูตามลงมา ส่งเสียงหงุดหงิดใส่ไอเหี้ยเจตัวดีที่มาแทรกกลางจังหวะสำคัญของผมกับนุ่นเมื่อกี้ “มึงจะมายืนขัดจังหวะกูทำไมวะ!” ผมตวาดออกไปเสียงเข้ม พร้อมย่นหน้าขมวดคิ้วเต็มที่ “โธ่! ไอเหี้ย ใครแม่งจะไปรู้ว่ะว่ามึงกำลังจะล่อน้องนุ่นบนรถ” เจเจตอบกลับแทนไทด้วยน้ำเสียงตกใจผสมหมั่นไส้ “หุบปากไปเลยไอสัส” แทนไทตอบกลับด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด “อะไรของมึงว่ะ จะหงุดหงิดเพื่อกับคนอื่นกูไม่เห็นมึงเคยหงุดหงิดเลย” เจเจสวนกลับ “คนอื่นอะไรมึง กูไม่เคยเอาใครมั่วซั่ว!” แทนไทสวนทันที น้ำเสียงเต็มไปด้วยความจริงจังและขัดใจ ผมพูดจบก็ผละออกไปเดินหนีไอเจเจไปที่หน้าตึกคณะ ก่อนจะเจอกับไอหมอก ไทเกอร์ และไอกองทัพที่นั่งคุยกันอยู่ ผมเดินเข้าไปนั่งลงข้าง ๆ พวกมัน ทิ้งตัวด้วยท่าทางหงุดหงิดชัดเจน “เป็นไรวะ หน้ามึงดูหงุดหงิดเชียว” ไทเกอร์ทักทันทีที่ผมนั่งลงบนม้านั่งไม้เย็น ๆ ของหน้าตึก สายตา