“ริสา คุณเก็บกระเป๋าจะไปไหน อย่าบอกว่าจะกลับไปหาไอ้หมอนั่นอีก”
“ฉันจะกลับกรุงเทพ ไปงานวันแม่ค่ะ ไปได้ไหมคะ ท่านประธาน เดี๋ยววันอาทิตย์ก็กลับมาแล้ว”
เธอรีบจัดกระเป๋า เพราะพรุ่งนี้เช้าต้องรีบออกเดินทางแต่เช้า เพื่อไปให้ทันร่วมกิจกรรมงานวันแม่ของลูกสาวตัวน้อยของเธอ
“เดินทางกี่โมง”
“เจ็ดโมงเช้าค่ะ”
“ผมไปด้วย”
“ไปทำไมคะ”
“พรุ่งนี้ผมมีไปวัดตัวตัดชุดแต่งงานพอดี”
หญิงสาวหน้าซีดลงฉับพลัน หัวใจเต้นแกว่งไกวผิดจังหวะ ใช่สิ เขาจะแต่งงานแล้ว ตัวจริงของเขารอเขาอยู่ที่กรุงเทพ ไม่ใช่เธอ หลายวันมานี้ที่ต้องตัวติดกับเขาตลอดเวลา แม้แต่เวลาทำงานที่เขาก็เรียกเธอไปรังแก มันทำให้เธอเคยชิน และผูกพันกับเขามากขึ้นไปอีก เมื่อถึงวันนั้นที่ต้องตัดขาดจากกันจริงๆ เธอคงมีสภาพใกล้เคียงกับตอนที่ทิ้งเขามาวันนั้นแน่ๆ แต่จะโทษใครได้ เป็นเธอเองไม่ใช่หรอ ที่ยอมให้เขาข่มขู่รังแกอยู่ทุกค่ำคืนแบบนี้ เป็นเธอเองไม่ใช่หรอที่ใจ
