‘สักวันเราคงได้พบกันอีกครั้ง...
แต่ก็ไม่รู้ว่าคุณคิลล์จะจำผู้หญิงที่ชื่อมัลลิกา บารอฟคนนี้ได้อยู่หรือเปล่า
รักษาสุขภาพนะคะ อย่าดื่มเหล้าอีก
รักคุณคิลล์เสมอค่ะ
มัลลิกา บารอฟ’
สามเดือนแล้วสินะที่เขานั่งอ่านจดหมายฉบับสุดท้ายที่มัลลิกาทิ้งเอาไว้ให้ ก่อนจะหายตัวออกไปจากโรงพยาบาลอย่างไร้ร่องรอย สามเดือนแล้วสินะที่ชีวิตของเขากลับมาโศกเศร้าและกลายเป็นสีเทาอีกครั้ง เมื่อหัวใจถูกเชือดเฉือนเป็นครั้งที่สอง แต่ครั้งนี้เขาไม่เลือกที่จะแก้ไขปัญหาด้วยวิธีการโง่ๆ แบบเดิมอีกแล้ว เขาจะไม่กลับไปเป็นปีศาจสุราอีก เพราะคาดหวังว่าสักวันเขาจะได้เจอกับมัลลิกา บารอฟอีกสักครั้ง แม้ว่าความหวังนี้มันจะเลือนรางเหลือเกินก็ตาม
ชายหนุ่มถอนใจออกมาแผ่วเบา ขณะค่อยๆ เดินผ่านแสงตะวันยามเช้าของวันหยุดออกไปยังแปลงดอกไม้ที่ด้านข้างของคฤหาสน์ แปลงดอกกุหลาบสีขาวยังคงอยู่ และได้รับการดูแลเอาใจใส่อย่างดีจากเขาผู้เป็นเจ้าของบ
