“บ้านหม่าม้าสวยจังครับ แต่ทำไมมีบ้านเยอะ” มือเล็กเกาะกระจกรถมองบ้านหรูทั้งสามหลังที่ตั้งอยู่ในพื้นที่เดียวกัน จิวเจ๋อออกอาการตื่นเต้นตั้งแต่ออกเดินทางจากมาเก๊าจนกระทั่งมาถึงประเทศไทยก็ยังไม่คลายความตื่นเต้น
“บ้านหลังนั้นเป็นบ้านของครอบครัวอาปัณณ์ ส่วนหลังนู้นเป็นของครอบครัวป้าบัว จิวเจ๋อต้องเรียกตาปัณณ์กับยายบัวค่ะ แฟนตาปัณณ์ก็คือยายอีฟ แฟนยายบัวก็ตาธาม”
“ตาธามมีสนามแข่งรถบรึ้นๆ จิวเจ๋อจำได้ หม่าม้าเล่าให้ฟัง”
“จิวเจ๋อเตรียมตัวครับ”
“ครับปาป๊า” จิวเจ๋อยืดหลังตรงใจจดใจจ่ออยากเจอครอบครัวของหม่าม้า รอจนรถหยุดนิ่ง แต่เมื่อประตูรถเปิดออก เด็กชายตัวน้อยกลับไม่ยอมลงจากรถ
“จิวเจ๋อลงมาสิคะ” พาฝันเรียกพร้อมยื่นมือไปให้
“คนเยอะครับ” จิวเจ๋อชะโงกหน้ามองไปยังสนามหน้าบ้านที่ถูกเนรมิตเป็นงานเลี้ยงสังสรรค์ของสมาชิกในตระกูลทั้งรุ่นพ่อ รุ่นลูก รุ่นหลาน รุ่นเหลน ที่มากันอย่างพร้อมหน้า ทั้งจากทางเหนือ
